MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, boşta geçen süre ücreti, işe başlatmama tazminatı, hafta tatili, zam farkı alacağı, ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde teknik müdür yardımcısı olarak çalışmakta iken 11.01.2007 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini, Kartal 2. İş Mahkemesinin 2007/777 esas sayılı dosyası ile işe iade kararı verildiğini, kararın Yargıtay'ca onanarak kesinleştiğini, kesinleşen ilama istinaden davalıya 29.07.2008 tarihli ihtarname ile başvurulduğunu, işverenin işe başlatmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, dört aylık boşta geçen süre ücreti, işe başlatmama tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve zam farkı alacağının davalılardan faizleri ile birlikte tahsilini istemiş, 20.04.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini artırmıştır.
Davalılar vekili, davacının talep ettiği alacaklarının ilamın icraya konulması suretiyle tahsil edilebileceğini, dava konusu yapılmasının hukuka uygun olmadığını, davacı tarafından ileri sürülen düşük maaş uygulamasının kabul edilebilir olmadığını, herhangi bir fazla çalışmanın söz konusu olmadığını, ücret bordrolarının ihtirazı kayıtsız davacı tarafından imzalandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, Kartal 2 İş Mahkemesinin 2007/77 esas 2007/390 karar sayılı ilamı ile, davacının işe iadesine karar verildiği, kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 11.04.2008 tarihli kararı ile onanarak kesinleştiği, davacının 29.07.2008 tarihinde kesinleşme şerhini tebliğ aldığı ve kanuni on günlük süre içinde Kartal 16. Noterliğinin 29.07.2008 tarihli ihtarnamesi ile işe iade talebinde bulunduğu, ihtarnamenin davalı işverene 05.11.2008 tarihinde tebliğ edildiği, davalı tarafça bir aylık süre içerisinde işe davet edilmediği, davacının aylık 1.000,00 TL net ücret aldığı, davalı işyerinde 06.05.2004-04.06.2006 ve 05.06.2006-11.01.2007 tarihleri arasında çalıştığı, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin ödenmesi gerektiği, ulusal bayram vegenel tatillerde çalıştığı, fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ücreti ve zam farkı alacağı olmadığı gerekçesiyle, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Taraflar arasında işçilik alacaklarının ıslah dilekçesi ile talep edilen kısmının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkar olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı sebeplerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.
4857 sayılı İş Kanunu'ndan daha önce yürürlükte bulunan 1475 sayılı İş Kanunu'nda ücret alacaklarıyla ilgi olarak özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediği halde, 4857 sayılı Kanun'un 32/8 maddesinde işçi ücretinin beş yıllık özel bir zamanaşımı süresine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir. Ancak bu kanundan önce tazminat niteliğinde olmayan, ücret niteliği ağır basan işçilik alacaklarının, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 126/1 maddesi uyarınca beş yıllık zamanaşımına tabi olacağı tartışmasız öğreti ve uygulama tarafından kabul edilmiştir. İşverence işçiye fazladan ödenen ücret ve ücret eklerinin geri alınmasında da uyuşmazlığın temelinde sözleşme ilişkisi olmakla zamanaşımı süresi beş yıl olarak uygulanmalıdır.
Kısmi bir dava açılması halinde alacağın yalnız o kısım için zamanaşımı kesilir. Dava dışı kalan bölümü hakkında, zamanaşımı işlemeye devam eder.
Davanın ıslah edildiği tarih itibariyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca iş mahkemelerinde sözlü yargılama usulü uygulandığından zamanaşımı defi'nin ilk oturuma kadar ve en geç ilk oturumda yapılması gerekir.
Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder.
Somut olayda, davacının 20.04.2010 tarihinde taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah ettiği, davalılarında ıslah dilekçesine karşı süresi içinde zamanaşımı itirazında bulunduğu, mahkemece bu itirazın dikkate alınmadığı anlaşılmıştır. Davalının ıslah dilekçesine karşı yaptığı zamanaşımı itirazı dikkate alınarak fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yeniden hesaplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy