MAHKEMESİ: İzmir 11. İş Mahkemesi
TARİHİ: 28/02/2013
NUMARASI: 2012/786-2013/63
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı tarafın hiçbir hukuki dayanak olmaksızın şirketi kamu kurumu gibi kabul ettiğini ifade ederek bazı yükümlülükler yüklemeye çalıştığını, davanın konusunun hukuki olmayan bu işlemlerin oluşturduğunu, davalının şirkete 24.10.2011 ve 18.11.2011 tarihli "Kamu Statülü Şirketler" konulu yazılar gönderdiğini, şirketin kamu kurumu olmadığının tesbiti ile davalı idare tarafından bu yönde yaratılan muarazanın menine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı Kurum temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda İş Mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesi ve 29.06.1960 tarihli 1960/13-15 sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararında, iş mahkemelerinin, işçi sayılan kimselerle (Kanunun değiştirilen 2. maddesinin C, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuki uyuşmazlıkların bu mahkemelerde çözümleneceği açıklanmıştır.
5521 sayılı Kanun uyarınca bir uyuşmazlığın iş mahkemesinde görülebilmesi için işçi sayılan kişilerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya İş Kanunu'a dayanan her türlü hak iddialarından doğan bir hukuki uyuşmazlığın bulunması gerekir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.11.2001 tarihli ve 2001/13-1026 esas, 765 karar 05.02.2003 tarihli ve 2003/9-82 esas, 65 karar sayılı ilamlarında da, yukarıda görevli mahkeme ilgili olarak yapılan açıklamalar ve ortaya konulan ilkeler aynen benimsenmiştir.
Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır.
Somut olayda, davacının bu davadaki talebinin çözüm yeri yukarıda açıklanan hukuki olgular dikkate alındığında İş Mahkemesi olmayıp, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 2. maddesi gereğince genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesidir.
Mahkemece davaya bakmaya Asliye Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek isteğin kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.