MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesi
TARİHİ: 30/01/2013
NUMARASI: 2011/1275-2013/90
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı davalı şirkete ait Tuzla faaliyet gösteren P.. Otel İstanbul isimli işyerinde 10.07.2010 tarihinde garson olarak işe girdiğini davalının hiçbir uyarı yapmadan iş sözleşmesini 16.09.2011 tarihinde haksız olarak feshettiğini fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 1.250,00 TL kıdem 1250,00 TLihbar tazminatı, 500,00 TL fazla mesai, 500,00 TL genel tatil, 625,00 TL yıllık izin alacağının faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının dava dilekçesindeki iddialarının tamamının gerçek dışı olduğunu davacının yapmakla görevli bulunduğu işleri hatırlatılmasına rağmen yapmadığını bu nedenle iş sözleşmesini İş Yasasının 25/2. maddesi h bendi gereğince sona erdirildiğini, davanın davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, feshin tazminat ödemesi gerektirmeyecek şekilde vuku bulduğunu ispat etme külfeti üzerinde bulunan davalı şirketin bu yükümlülüğü yerine getiremediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı Tuzla'da bulunan ve otel olarak faaliyet gösteren davalı işyerinde garson olarak çalışmıştır. Davacının fazla mesai yapması otelde bulunan müşteri sayısı ile orantılıdır. Bu sebeple davalı işyerinde yaz ve kış dönemlerinde müşteri sayısının aynı yoğunlukta olup olmadığı araştırılarak fazla mesai hesabının yapılması gerekir. Mahkemece eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.