MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin emeklilik sebebi ile sona erdiğini, sendika üyesi olduğunu, Toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, emekli olmadan önce kullandığı izin dışında hiç izin kullanmadığını ileri sürerek ödenmeyen izin alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının belediyede 08.02.2008 tarihine kadar mevsimlik işçi olarak çalıştığını, bu tarihte kadroya alındağını tazminat ve sosyal hakları ödenirken mevsimlik işçi olarak çalışmasının gözönüne alındığını, izin alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır.
Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 1999 yılında üçyüz kırkbir gün çalıştığı bu tarih sonrası izin alacağına hak kazandığı belirtilerek ikiyüz yetmiş yedi gün üzerinden yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulmuştur. Dosya içeriğine göre davacının belediyenin temizlik işlerinde mevsimlik değil geçici işçi olarak çalıştığı anlaşılmakla bir yıldan az çalışmasının bulunduğu yıllara ilişkin hesaplama yapılmış ise de doğru olmamıştır. Davacının fiili çalışma süreleri aralıklı çalışma olarak nitelendirilmek suretiyle bir yıla tamamlanarak, söz konusu alacak hesaplanmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy