MAHKEMESİ: Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 27/02/2014
NUMARASI: 2014/41-2014/72
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli bir sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.
Davalı ise, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar vermiştir.
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda, davalı kurumun harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın mahkemece davalı K.. M.. aleyhine harca hükmedilmesi isabetli görülmemiştir.
Yukarıda sayılan bu husus hükmün bozulmasını gerektirmekte ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün aşağıda gösterilen şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ : Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 5. bendinin hükümden çıkarılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Dava, işe iade davasıdır.
Davacı taraf, alt işveren işçisi olarak çalışılmasına karşın, asıl işveren işçisi ile aynı işin yapıldığını, işverenler arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığını, yapılan feshin haksız olduğunu ileri sürerek işe iade talebinde bulunmuştur. Davalı taraf, hizmet alım yolu ile davacı işçinin çalıştırıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Yerel mahkeme, işverenler arasındaki ilişkiyi muvazaalı kabul ederek, davanın kabulüne ve davacının asıl işveren K.. M..ndeki işine iadesine karar vermiştir.
Davalı tarafın temyizi üzerine mahkeme hükmü Dairemizce oyçokluğu ile onanmıştır.
Kanaatimce, yerel mahkemenin, işverenler arasındaki ilişkiyi muvazaalı kabul etmesi isabetli değildir.
6001 sayılı K.. M..'nün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’un 4. maddesine göre, Genel Müdürlük Karayollarının bakım ve onarımını bizzat yapabileceği gibi, gerekli şartnameleri hazırlayarak bu işi başka firmalara da yaptırabilir.
Kanun'un verdiği bu yetkiyi görmezden gelerek işverenler arasındaki ilişkiyi muvazaalı kabul etmek doğru değildir.
Bunun dışında kamu kurum ve kuruluşlarına hangi yöntemlerle işçi alınacağı kanunlar ile düzenlenmiştir.
Kamu kurumlarına işçi alma yetkisi idari makamlara tanınan bir yetkidir.
Mahkemelerin yetkilerini aşarak, kamu kurumlarına işçi alımı sonucunu doğuracak kararlar vermeleri mümkün değildir.
Bu nedenler ile yerel mahkeme hükmünün bozulması gerektiği kanısında olduğumdan, onama yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 17.06.2014