MAHKEMESİ: Ankara 10. İş Mahkemesi
TARİHİ: 11/03/2014
NUMARASI: 2010/778-2014/275
DAVA : Davacı, ilave tediye, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, eksik ücret, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait kurslarda usta öğretici olarak çalıştığını, 21.06.2010 tarihinde işverene haklarının ödenmesi için müracaat ettiğini, Cumartesi-Pazar ve ulusal bayram ve genel tatil günleri için kendisine ödeme yapılmadığını, ücretlerinin eksik ödendiğini, ilave tediye ödemesi yapılmadığını beyanla ilave tediye, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, eksik ücret, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının kısmi süreli çalıştığını, hizmet sözleşmesi ile çalışmadığını, görevli mahkemenin idare mahkemesi olduğunu, zamanaşımı bulunduğunu, eksik ödeme olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık hizmet süresi konusudur. Davacı 01.09.1995 tarihinden 30.09.2010 tarihine kadar davalı bünyesinde çalıştığını iddia etmiştir. Mahkeme, davacının onüç yıl iki ay oniki gün çalışması bulunduğu kabuledilmiş ve alacaklar buhizmet süresine göre hükme bağlamıştır. Ancak dosyaiçerisindeki Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacının, davalı bünyesinde 1995-2010 yılları arasında 3105 gün çalışması bulunmaktadır. Hizmet süresi hususu, tüm alacakların miktarını etkileyecek mahiyettedir. Davacının çalışma süresi denetime elverişli raporla belirlenerek talep konusu ./..
alacakların hesaplanması gerekirken yazılı şekilde yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi hatalıdır.
3-Taraflar arasındaki bir başka uyuşmazlık davacı işçinin ücretinin tespiti hususundadır.
Davacı işçi davalıya ait Belmek kurslarında saat ücreti ile usta öğretici olarak çalışmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ücretinin, saat ücretinin yedi buçuk ile çarpılması ve çıkan sonucun da otuz ile çarpılması ile hesaplanması doğru olmamıştır. Davacının ücreti fiilen çalıştığı süre dikkate alınarak hesaplanmalıdır. Bunun için de, ders saati ücreti günlük çalıştığı saat süresi ile çarpılmalı, çıkan sonuç ayda çalışılan gün sayısı ile çarpılıp aylık ücret belirlenmelidir. Günlük ücret ise hesaplanan aylık ücretin otuza bölünmesi ile tespit edilmelidir. Davacının aylık ve günlük ücreti açıklanan şekilde belirlendikten sonra dava konusu alacaklar yeniden hesaplanmalıdır. Bilirkişi raporundaki hatalı tespite dayanılarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
4-Davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 176. maddesi gereğince 21.03.2006 tarihi öncesi için fark ücret alacağı talep edip edemeyeceği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Anılan Kanun'un 21.03.2006 tarihi öncesi yürürlükte bulunan 176. maddesinde; "Bu kanunun değişik 89. maddesine göre kendilerine ders görevi verilenlere ders saati başına gündüz eğitimi için seksen, gece eğitimi için 90 gösterge rakamının bu kanuna göre belirlenen aylık katsayısı ile çarpımından oluşan miktar üzerinden ek ders ücreti ödenir.
Bu ücretler;
a) Özel eğitime muhtaç öğrencilerin eğitim ve öğretim gördüğü kurumlarda görevli öğretmen ve yöneticiler ile bu öğrencilere yönelik açılan özel sınıf öğretmenlerine
B) Kurumların eleman yetiştirmek üzere açtıkları mesleki okullarda ve eğitim merkezlerinde görevli yönetici ve öğretmenlere, cezaevlerinde görevli öğretmenlere, kurs, seminer ve hizmet içi eğitim faaliyetlerinde görevlendirilen öğretmen ve memurlara,
c) Alanlarında master derecesini almış öğretmenlere, %25, alanlarında doktora derecesini almış öğretmenlere ise %40 fazlasıyla ödenir. " düzenlemesi yer almaktadır.
Somut olayda, davacının master derecesini aldığına dair dosya içerisinde herhangi bir bulgu yer almamaktadır. Anılan nedenle 21.03.2006 tarihi öncesi fark ücret alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabul edilmesi hatalı olmuştur.
5-Kabule göre de davaların birleştirilmesi durumunda, asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olması sebebiyle, her bir dava hakkında o davaya ilişkin vekâlet ücretleri ve mahkeme masraflarıyla birlikte ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın karar verilmesi isabetli olmamıştır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.