MAHKEMESİ: İzmir 7. İş Mahkemesi
TARİHİ: 13/11/2013
NUMARASI: 2013/317-2013/654
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalının muvazaalı bir şekilde işçilerin sosyal güvenlik haklarını bertaraf etmek için alt işverenlik-acentalık-vekalet sözleşmesi gibi uygulamalara gittiğini, davacı gibi işçilerin sosyal güvenlik haklarını engellemeye çalıştığını, bu uygulama ile davacının, işçilik alacakları, prim ve sendikal taleplerini engellemeye çalıştığını, kanuna aykırı bu durumun tespitini talep ve dava etmiştir. .
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, bir sözleşmenin türünün ve içeriğinin belirlenmesinde ve yorumlanmasında, tarafların yanlışlıkla veya gerçek amaçlarını gizlemek için kullandıkları sözcüklere bakılmaksızın, gerçek ve ortak iradelerinin esas alınacağını, tarafların gerçek ve ortak iradelerinin iş sözleşmesi yapmak olduğunu, davacının başlangıçtan itibaren davalı şirketin işçisi olduğu ve yapılan sözleşmenin muvazaalı olduğunun tespitine karar vermiştir.
Temyiz:
Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Davanın kanuni dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 3/2. maddesidir. 4857 sayılı Kanun'un 3/2. maddesi aynen “Bu Kanun'un 2. maddesinin altıncı fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” hükmünü içermektedir.
Kanun'un açık hükmü karşısında mahkemenin 4857 sayılı Kanun'un 3/2. maddesi çerçevesinde değerlendirildiğinde, mahkemenin davalı ile davacı arasında düzenlenen alt
işverenlik sözleşmelerinin muvazalı olduğunun tespitine yönelik kararın temyize kabil olmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Açıklanan sebeplerle, mahkemenin kararının temyizi kabil olmadığından, davalının temyiz talebinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2014 günü oyçokluğu ile karar verildi.
MUHALEFET ŞERHİ
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 27.02.2014