(4857 S. K. m. 34) (6100 S. K. m. 297)
Dava: Davacı-karşı davalı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine, davalı-karşı davacı ise ihbar tazminatı ile malzeme bedeli alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı-karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi F. Yücesoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay Kararı
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı- karşı davalı, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı-karşı davacı, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık haklı sebebine dayanılarak feshedildiğini ve nedensiz olarak işi bırakan işçinin ihbar tazminatı ödemesi gerektiğini savunarak, davanın reddini ve davacının ihbar tazminatı ile teslim edilmeyen malzeme bedelini ödemeye mahkum edilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı- karşı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı- karşı davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde (2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. hükmüne yer verilmiştir.
Mahkemece, davacının kıdem tazminatı talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır. Davacının bir kısım talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3. Davacı işçinin fazla çalışma ve genel tatil ücreti isteğinde bulunmuş, mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.
Fazla çalışma ve genel tatil ücreti geniş anlamda ücret niteliğinde olup, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34. maddesine göre gününde ödenmemesi halinde bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir.
İşverenin dava tarihinden önce temerrüde düşürülmesi durumunda istekle bağlı olarak temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Bunun dışında dava ve ıslah/ek dava tarihlerinden itibaren talep edilen miktarlarla sınırlı olarak faize karar verilmelidir.
Somut olayda, davacı dava tarihinden önce işverene çektiği ihtarname ile fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının ödenmesini istemiş ve anılan alacaklar yönünden işvereni temerrüde düşürmüştür. Dava ve ıslah dilekçesinde de söz konusu alacaklar yönünden temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi talep edildiğine göre; fazla çalışma ve genel tatil alacağına temerrüt tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz işletilmelidir. Dava ve ıslah tarihinden faize hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy