MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, yıllık izin, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini; fazla çalışma yaptığı halde ücretinin ödenmediğini ileri sürerek izin, fazla mesai ve ücret alacağını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, üst düzey yönetici statüsünde çalıştığını, çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini, şirket yöneticisi tarafından davacıya fazla çalışma yapması konusunda verilmiş bir talimat bulunmadığını, davacının yıllık ücretli izin tarihlerini kendisi belirleyerek yıllık ücretli izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fazla çalışma alacağının izin alacağının ve ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.
Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir.
Somut olayda davacı davalı işyerinde 08:30-21.00/22:00'ye kadar çalıştığını yılbaşı ve bayram öncesi gibi yoğun günlerde gece 23:00/24:00'e kadar çalışmanın devam ettiğini ileri sürmüştür. Davacı tanıkları ise özetle; davacının 08:30-22.00/23:00'e kadar çalıştığını, her ayın son haftasında 24:00/01:00'e kadar çalışmanın devam ettiğini beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının talebini aşacak şekilde beyanda bulunan davacı tanık beyanları dikkate alınarak haftanın altı günü 08:30-21:00 arası ve her aysonu bir gün 08:30-01:00 arası çalıştığı kabul edilerek fazla mesai hesaplanması isabetli olmamıştır. Tüm dosya kapsamı ve davalı tanık beyanları birlikte dikkate alındığında davacının haftanın altı günü 08:30-19:00 arası; bayram ve yılbaşı öncesinde 08:30-23:00 arası çalıştığının kabulü ile ara dinlenmelerin mahsubu ile fazla mesainin hesaplanıp hüküm altına alınması dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Mahkemece bu kabul doğrultusunda fazla çalışma alacağı hesaplanmalı ve hesaplanan miktardan belirtilen indirim yapıldıktan sonra alacak hüküm altına alınmalıdır. Belirtilen sebepten kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy