Y A R G I T A Y İ L A M I
MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi
TARİHİ : 01/04/2014
NUMARASI : 2012/605-2014/326
DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.
Somut olayda, dava dilekçesinde işyerine giriş ve çıkışların parmak izi ile çalışan sistemle kayıt altına alındığı belirtilmiştir. Davalı işverence de, işe giriş ve çıkış saatlerinin kayıt altına alındığı elektronik sisteme ilişkin bir kısım çalışma süresini kapsayan dökümler ile birlikte araç görev formları dosyaya sunulmuştur. Sunulan puantaj kayıtların gerçeğe uygun olmadığı yönünde davacı tarafça itirazda bulunulmamıştır. Hal böyle olmasına rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, söz konusu kayıtlara itibar edilmeyerek, sadece davacı tanıkları beyanlarının esas alınması suretiyle fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması hatalı olmuştur. Diğer taraftan, dinlenen her iki davacı tanığının da, işverene karşı dava açarak benzer talepde bulunduğu anlaşılmakta olup, iş bu davada fazla çalışma süresinin belirlenmesi yönünden menfaatlerinin bulunduğu açıktır. Salt husumetli tanık beyanlarının esas alınarak sonuca gidilmesi doğru değildir. Anılan sebeplerle, dosyaya sunulan kayıtlar denetime elverişli şekilde incelenmeli, gün bazında işe giriş çıkış saatleri dökümlendirilerek ara dinlenme sürelerinin de düşümüyle varsa haftalık bazda fazla çalışma saatleri belirlenmeli, söz konusu dönem için puantaj kayıtları esas alınarak fazla çalışma ücreti alacağı talebi değerlendirilmelidir. Puantaj kaydının bulunmadığı dönemle ilgili olarak ise, puantaj kaydı bulunan dönemdeki ortalama çalışma saatleri de nazara alınarak dosya kapsamındaki deliller yeniden değerlendirilmeli ve bir sonuca gidilmelidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy