MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, ücret ve fazla mesai ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının feshinde haklı olmadığını ve yıllık izin alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İşçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı işverenin yıllık izinlerini kullandırdığına ilişkin imzalı izin veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamadığından bahisle altı yıl üç ay üç gün çalışma süresi bulunan davacının doksan gün yıllık izni olduğu tespit edilerek hesaplama yapılmıştır. Sahteliği iddia ve ispat edilemeyen 09.12.2006 tarihli belgede davacı, yıllık izinlerini kullandığını beyan etmektedir. Ayrıca 17.01.2014 tarihli TOBB üniversitesinin yazı cevabı ile, "her yıl akademik takvim ile düzenlenen dönem sonu sınavlarının son günü ile derslerinin başlama tarihleri arasında geçen yaklaşık kırk-kırkbeş günlük sürede pastane ve büfenin işletilmediği, restoranın ise faaliyetine devam ettiği" bildirilmiştir. Davacının üniversitenin kafetaryasında işçi olarak çalıştığının anlaşılmasına göre, dosya kapsamı, tanık beyanları, 09.12.2006 tarihli davacının dilekçesi, üniversitenin 17.01.2014 tarihli yazı cevabı bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının yıllık izin alacağına hak kazanamadığı anlaşılmakla yıllık izin ücreti talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.