MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA : Davacı, fazla mesai, öğrenim yardımı, 1 Mayıs ödemeleri, ikramiye alacağı ile 1996 dava tarihine kadar eksik bildirilen prime esas kazancın tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkiline ödenmeyen fazla çalışma ücreti, öğrenim yardımı, 1 Mayıs ödemelerinin tahsili ve eksik bildirilen pirime esas kazancın tespiti ile tespit edilen değerler üzerinden prime esas ücretlerin tespitinin yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı ... vekili, davacının iddialarının soyut ve gerçek dışı olduğunu, davacının fazla mesai ücretlerinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı vekili, prime esas kazanç miktarlarının işverenler tarafından kuruma bildirildiği, kurumca yapılan bir hatanın olmadığı, davacının davasını ispat etmesi gerektiği beyanıyla davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Her ne kadar işçilik alacakları (1 Mayıs Ödemeleri, Öğrenim Yardımı ve Fazla çalışma ücreti) ve prime esas kazancın tespiti taleplerinin aynı davada yargılaması yürütülmüş ise de; işçilik alacakları mahkemenin taraf delilleri ile bağlı olması ilkesine tabi bir yargılama gerektirmekte, oysa ki prime esas kazancın tespiti davasında re’sen araştırma ilkesi geçerli olmaktadır. Dolayısıyla, her iki talebin tefrik edilerek ayrı ayrı incelenmesi gerekirken aynı davada hükme bağlanması usule aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.