MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 28/04/2014
NUMARASI : 2012/334-2014/157
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin jeotermal enerjiye dayalı üretim santralinde alt işveren nezdinde çalıştığını 31.08.2008 tarihinde işletim hakkının sona ermesi ve A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin özelleştirilmesi kapsamında 01.09.2008 tarihinde dava dışı Z.. D.. elektrik A.Ş.'ye 30 yıllığına devredildiğini, iş sözleşmesinin bu tarihte haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacağını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, özelleştirme kapsamında santralin 01.09.2008 tarihi itibariyle dava dışı Z.. D.. Elektirik A.Ş.'ye işletme hakkı devir sözleşmesi ile 30 yıllığına devredildiğini, davacının bu tarihten itibaren Z.. D.. Elektirik A.Ş.'de çalıştığını, işine son verilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, jeotermal santralin dava dışı Z.. Enerji'ye devredildiği ancak bu devrin sadece işyerini kapsadığı, taşeron firmalar bünyesinde çalışan işçilerin ve buna paralel olarak davalının devrini sağlamadığı, tam manasıyla işyeri ve işçilerin devri olmadığından davalının Zorlu Enerji önceki çalışmalarını isteyebileceği, bu kapsamda davalının alt işverenlerle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.
İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.
4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki iş sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.
Somut olayda davacının, davalı A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin hizmet alımı yaptığı alt işverenler nezdinde 31.08.2008 tarihine kadar aynı işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. 01.09.2008 tarihinde ise işletme hakkı devir sözleşmesi ile jeotermal santralin 30 yıllığına devredildiği dava dışı Z.. D.. Elektrik A.Ş.'de çalışmaya ara vermeden devam ettiği hizmet cetveline göre sabittir. Dosya içeriğine göre iş sözleşmesinin feshedildiğine ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Davalı şirketten çıkışı bildirilen ve ertesi gün dava dışı Z.. D.. Elektrik A.Ş.'nin alt işvereni tarafından aynı işyeri için işe girişi bildirilen davacının iş sözleşmesinin davalı işverence feshedilmediği, olayda işyeri devrinin bulunduğu anlaşıldığından feshe bağlı hakları istemesi mümün değildir. Hal böyle iken kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.