MAHKEMESİ: İzmir 2. İş Mahkemesi
TARİHİ: 20/02/2013
NUMARASI: 2012/138-2013/32
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin paketleme görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili davacının iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiği ve diğer taleplerine ilişkin alacakları da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının çalışma şekli taraflar arasında uyuşmazlık konusu olup, buna bağlı olarak davacının kıdeme bağlı haklarının hesaplanma biçiminin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.
Dosya kapsamına göre davacının kısmi süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı görülmektedir. Kısmi süreli iş sözleşmesi ile çalışma aralıklı çalışmadan farklı olup iş sözleşmesinin bütünlüğü bozulmamaktadır. Bu itibarla aralıklı çalışma varmış gibi hizmet cetvelinde bildirim yapılan günlerin dikkate alınarak davacının kıdeminin belirlenmesi yerinde değildir. Kısmi süreli iş sözleşmesi ile çalışılan tüm sürenin dikkate alınarak davacının kıdeme bağlı haklarının belirlenmesi gerekmektedir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.