MAHKEMESİ: Bursa 2. İş Mahkemesi
TARİHİ: 16/04/2013
NUMARASI: 2012/239-2013/165
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 15.01.2007-24.08.2010 tarihleri arasında depo şefi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 24.08.2010 tarihinde tazminatlarının ödenerek feshedildiğini, davalı işyerinde çalıştığı süre boyunca yapmış olduğu fazla mesailerin ücretlerinin ödenmediğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının haftalık 45 (kırkbeş) saatin üzerinde bir çalışmasının olmadığını, taraflar arasında imzalanan hizmet sözleşmesine göre kanunda öngörülen limitler kapsamında fazla mesai ücretlerinin ücrete dahil olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalışma alacağı olduğunu ispatladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Davacı işçinin davalı işyerinde depo şefi olarak çalıştığı ve iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından sona erdirildiği anlaşılmaktadır.
Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre şahit beyanları değerlendirilerek davalı işyerinde ara dinlenmeler sonrası davacının haftalık 17.81 saat fazla çalışma yaptığı ve buna göre davacının yıllık ikiyüzyetmiş saati aşan fazla çalışmasının bulunduğu tespit edilmiştir.
Tüm dosya kapsamında fazla çalışma hesabına esas teşkil eden şahit beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının haftanın beş günü 07:00-19:30 saatleri arası, haftanın bir günü de 07:00-15:30 arasında çalıştığının kabulü ile onbir saati aşan günler için birbuçuk saat, diğer gün için bir saat ara dinlenmesi düşülmek sureti ile, yıllık ikiyüzyetmiş saate kadar olan fazla mesainin ücrete dahil olduğu da düşünülerek, bulunan miktardan mahsup edilerek hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.