Y A R G I T A Y İ L A M I
MAHKEMESİ: Eskişehir 2. İş Mahkemesi
TARİHİ: 10/07/2014
NUMARASI: 2013/955-2014/458
DAVA : Davacı, verimliliği teşvik primi ile izin öncesi peşin ödenen izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya işyerinde mühendis olarak çalıştığını, T.H.-İş Sendikasına üye olarak işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereği yüksek mühendis, yüksek mimar ve bunlardan doktora yapanlara zamlı ücret ödeneceği düzelendiğinden bu zamlı mühendislik ücretin temel ücret olduğunun tesbiti ile mühendislik zammının uygulanmaması sebebi ile eksik ödenen verimlilik teşvik prim ile izin öncesi peşin ödenen izin ücretinin farklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi alacak isteklerinde dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece alınan bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre izin ücreti ödemesine dair isteğe talep ettiği gibi ödendiğinden reddine, verimliliği teşvik pirimi fark isteğinin ise kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı verimliliği teşvik priminin, mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesinin 60. maddesinin c ve ç fıkralarında öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram, genel, hafta ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan 4 yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Femi, Uçak, Metalurji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri%25, Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri %30 zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram, genel, hafta, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alıancağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin hükümleri uyarınca verimliliği teşvik primi hesabında muhendisler için öngörülen zammın dikkate alınamayacağı açıktır.
Toplu iş sözleşmesinin 59-c bendinde de işçinin birden farklı zamlı ücret ve prim (fazla çalışma ücreti dahil) almayı hak kazandığı durumlarda bu ödemlerin, toplu iş sözleşmesi ücret cetvelindeki ücreti üzerinden ayrı ayrı hesaplanıp esas ücrete ekleneceği açıklanmıştır.
Toplu iş sözleşmesindeki tüm bu düzenlemeler dikkate alınmadan davacının mühendislik zamlı ücretinin diğer alacaklara esas olmak üzere temel ücrete dahil edilerek alacak fark istelerinin kabulü hatalı olmuştur. Açıklanan sebeblere göre davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme yazılı şekilde tespit ve alacak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 14.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.