Y A R G I T A Y İ L A M I
MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 11/02/2014
NUMARASI : 2009/726-2014/126
DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin görevi esnasında başına gelen bir olay sonrası kurulan baskı ile işten ayrılmasına sebep olunduğunu, feshe ilişkin dilekçesinin gerçek iradesini yansıtmadığını ve fazla çalışma ücretlerinin davacıya ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının iş sözleşmesini haklı sebebe dayanmadan feshettiğini, taciz olayına karıştığını ve yaptığı hareketin işyeri kurallarına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Dosya içeriğine göre, davacı işçi tarafından kaleme alınan 07.09.2009 tarihli dilekçenin işçinin gerçek fesih iradesini yansıtmadığı, mahkemece beyanlarına başvurulan tanık anlatımlarına göre, davacının feshe konu eylemlerinin doğruluk ve bağlılık kuralına uymayan davranış niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. İşveren feshi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-(e) maddesi uyarınca haklı sebebe dayandığından, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulması hatalıdır.
2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık noktasıdır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.
Somut olayda, davalının dayandığı deliller arasında banka kayıtlarının mevcut olduğu görülmektedir. Davalı tarafından ileri sürülen ödeme def'i sebebi ile dayanılan deliller kapsamındaki davacının ilk beş yıllık çalışma dönemine ilişkin banka kayıtlarının mahkemece getirtilerek sonucuna göre fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy