(4857 S. K. m. 32, 41, 46, 47, 57)
Dava ve Karar: Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverende boya ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesini ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiğini, normali aşan çalışması olmasına rağmen bunların ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret talebinde bulunmuştur.
Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle sona erdirildiği, diğer taleplerine de kısmen hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı, kazanmış ise hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını işçi, fazla çalışma karşılığı ücretlerin ödendiğini işveren ispat etmek zorundadır. Fazla çalışmanın hesabında esas alınan günlük çalışma süresi ara dinlenmesi düşülerek tespit edilmelidir.
Somut olayda davacı tespit edilen yaz/kış ayrımına göre bilirkişice tespit edilen sürelerde çalışmıştır. Ancak davacı ve davalı tanık anlatımlarına göre davacının günde bir saat yemek ve yarım saat çay molası olduğundan ara dinlenmesinin günlük bir buçuk saat olduğu göz ardı edilerek günlük bir saat ara dinlenmesine göre davacının günlük çalışma süresi ile fazla çalışma süresinin tespiti hatalıdır.
Diğer taraftan bilirkişi tarafından davacının hizmet süresi içinde hafta tatili hariç tüm günler çalıştığı kabul edilmiş ise de davacının raporlu olduğu dönemleri gösteren dosyada belgeler bulunduğundan bu süreler için fazla çalışma ücreti hesaplanmaması gerekir.
Belirtilen esaslara aykırı olacak şekilde fazla çalışma ücretinin hesaplanması hatalıdır.
3-Ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının tanıkla ispat edildiği görülmektedir.
Yargıtay'ın istikrar kazanmış uygulamasına göre fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil çalışması ile hafta tatili çalışmasının tanık gibi takdiri delille ispatlanması durumunda bu çalışmaların karşılığını oluşturan ücretlerden makul bir oranda takdiri indirim yapılması gereklidir.
Somut olayda ulusal bayram ve genel tatil ücreti yönünden takdiri indirim uygulanmamıştır. Karar bu yönüyle de hatalıdır.
4-Nihayet davacı ücret alacağı yönünden dava edilen tutar için dava ıslah edilen tutar için ise ıslah tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken tüm alacak için dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi yerinde olmamıştır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy