MAHKEMESİ: İstanbul 7. İş Mahkemesi
TARİHİ: 26/03/2013
NUMARASI: 2011/339-2013/190
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin 11.07.2009 tarihinden itibaren davalı işyerinde çalışmaya başladığını, Sosyal Sigortalar Kurumu primlerinin başka şirketlerde gösterildiğini ve eksik ödendiğini, net 2.500,00 TL maaş aldığını, haftalık yirmiyedi saat fazla mesai yaptığını, yıllık izin kullanmadığını, haklı sebeple iş sözleşmesini feshettiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının 01.10.2009 tarihinde işyerinde çalışmaya başladığını, çalıştığını iddia ettiği tarihlerde başka bir işyerinden ayrılması sebebi ile işsizlik ödeneği aldığını, davacının muvafakati alınmak suretiyle müvekkili işveren bünyesindeki farklı bir işyerinde çalıştırıldığını, davacının beş, altı kişilik ekip yönetmesi gereken bir yönetici olduğunu, ancak işinde beklenen özeni ve dikkati göstermediğini, şirket çalışanları ile arasında problemler olduğunu, imzalı ücret bordrolarında belirtilen ücret ile çalıştığını, yıllık izinlerini kullandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz.
Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici var ise işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlemesi sözkonusu olmayacağından, kanunda öngörülen çalışma saatlerini aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar.
Bu bakımdan yönetici olarak çalışan işçiye başkaca bir amir, şirketin yöneticisi, yönetim kurulu üyesi ve benzerleri tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediği belirlenmelidir.
Somut olayda, davacının davalıya ait işyerinde işletme müdürü ünvanı ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Aynı ortamda çalışan ve davacıya emir ve talimat veren, amiri pozisyonda herhangi bir kimse bulunmamaktadır. Davacı mesai saatlerini serbestçe belirleyebilecek durumdadır. Hal böyle olunca mahkemece davacının fazla mesai alacağının reddine karar verilmesi gerekli iken kabulüne ilişkin karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.