MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi
TARİHİ : 27/05/2014
NUMARASI : 2013/155-2014/935
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin görünürde davadışı A. Rehberlik şirketinin alt işveren, davalı Türk T. şirketinin asıl işveren olarak gözüktüğü Ankara İl T. Müdürlüğünde çalıştığını, davacının muvazaaya dayalı olarak davalı şirkete karşı açığı davaların kabulle sonuçlandığını ve onanarak kesinleştiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının gerektiğini, davacının alacağı miktarın belirlenebilir olmasının mümkün olmadığını belirterek kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, kıdem tazminatının belirlenebilir olduğunu, belirsiz alacak davası olarak açılamıyacağını, davanın husumetten reddi gerektiğini, davacının toplu iş sözleşmesinden faydalanamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı temyiz etmiştir.
T. ve A. arasındaki ilişkinin Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 05.07.2012 tarihli iş kolu tespiti kararından önceki dönemler için muvazaalı olduğu kabul edilerek uygulamalar yapılmış, bu yönde verilen kararlar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. Bu sebeple işkolu tespit kararından sonra işten çıktığı anlaşılan davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davacının kıdem tazminatının toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Ayrıca mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 26.02.2011-23.11.2012 tarihleri arasında çalıştığının kabul edilmesine rağmen hizmet süresi olarak üç yıl üçyüzotuzbeş gün olarak dikkate alınması ve ücretin neye göre tespit edildiği belirtilmeden hesaplama yapılması hatalıdır. Mahkemece bu konularda ek rapor alınmasına karar verilmiş ancak ek raporda bu hususa açıklık getirilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının sigortalı hizmet cetveline göre hizmet süresinin tespit edilmesi ve ücretinin neye göre tespit edildiğinin açıkca belirtilmek suretiyle buna göre kıdem tazminatının hesaplanması gereklidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy