Y A R G I T A Y İ L A M I
MAHKEMESİ : İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, davacının 01.03.1995-04.06.2009 tarihleri arasında davalı işverenlikte çalıştığını, sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini, açtıkları işe iade davasının feshin geçerli sebebe dayanması sebebiyle reddedildiğini ancak feshin haklı sebebe dayanmadığını belirterek kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, işe iade davasının reddedildiğini, feshin geçerli ve haklı sebebe dayandığını savunmuştur.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Somut olayda, davacı işçinin iş sözleşmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2 (h) bendine göre bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedilmiştir. Davacı işçi tarafından açılan işe iade davasında mahkemece, ''... davacının iş sözleşmesine göre bu görevi yapması gerektiği, davalı işveren işlerini aksatması karşı iş sözleşmesinin geçerli sebeple işten çıkartıldığı...'' gerekçesi ile reddedilmiştir. Mahkemece verilen karar Dairemizin ilamı ile onanmıştır. Davacının iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiği Yargıtay kararı ile onanarak kesinleşmiştir. İş sözleşmesinin geçerli sebeple feshi halinde, işçi, kıdem tazminatına hak kazanır. Bu sebeple kıdem tazminatına ilişkin iş bu davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.