MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA : Davacı, bakiye kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, bakiye iş güvencesi tazminatı ile maaş farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 01.01.2010-15.08.2011 tarihleri arasında davalı .... Basın ve Hakla İlişkiler Biriminde grafiker/tasarımcı olarak görev yaptığını, bu süreçte temizlik işlerini yapan dava dışı şirkette işçi olarak gösterildiğini, işten çıkarıldığını, işe iade davası açıldığını ve davanın kabulüne dair verilen kararın onandığını, buna rağmen işe başlatılmadığını, görev yaptığı bölümdeki uzmanlara ödenen maaşın müvekkiline de ödenmesi gerektiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret farkı ve iş güvencesi tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının işyerinde kadrosunun temizlik elemanı olarak gösterilse de grafiker olarak çalıştığının işe iade davası ile sabit olduğu, feshin haklı sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında emsal işçilere göre davacının ücretinin belirlenmesinde uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olması sebebiyle, davacıya ödenmesi gereken aylık ücret miktarının davalı bünyesinde çalışanlara ödenen miktar olması gerektiği ileri sürülmektedir.
Dosya kapsamına göre, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığı sabittir. Bu halde, uyuşmazlığa konu çalışma süresinde, davalı bünyesinde davacının emsali konumunda çalışan işçinin bulunması halinde, emsal işçiye ödenen aylık ücret miktarının, davacıya da ödenmesi gerektiği açıktır. Ne var ki, somut olayda davacı, davalıya ait iş yerinde grafiker olarak çalışmıştır. Davalı üniversite bünyesinde çalışan işçi olmayan uzmanlar, davacının emsali konumunda değildir. Mahkemece, uyuşmazlığa konu çalışma süresinde, grafiker veya büro elemanı olarak davalı bünyesinde çalışan işçi bulunup bulunmadığı araştırılmalı, bulunduğunun anlaşılması halinde deliller yeniden değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli, davacının çalıştığı dönemde, davalı bünyesinde işçi olarak çalışan grafiker veya büro elemanın yani emsal işçinin bulunmadığının anlaşılması halinde ise fark ücret alacağı talebinin reddine karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.