MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, maaş alacağı, portföy tazminatı, fazla mesai ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.03.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili ... ... ile karşı taraf adına vekili ... ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
1-Davacının temyizi yönünden;
Davacı vekilince, 24.10.2014 tarihli makbuzla, 123,60 TL temyiz yoluna başvurma harcı yatırılmış ise de, bu harcın yanında ödenmesi gerekli, 25,20 TL tutarındaki temyiz karar harcının yatırılmadığı, mahkemece, davacı vekiline 04.12.2014 tarihinde tebliğ edilen ihtaratlı muhtıra ile harç eksikliğinin yedi günlük kesin süre içerisinde tamamlanması istenilmesine rağmen, 25,20 TL tutarındaki temyiz karar harcının yine yatırılmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427, 432. ve 434. maddeleri uyarınca REDDİNE,
2-Davalının, mahkemenin 05.12.2014 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazları yönünden;
Davalı vekilinin, hükmün tavzihine yönelik talebinin yazılı gerekçeyle reddine dair, mahkemenin 05.12.2014 tarihli ek kararı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304. ve 305. maddelerine uygun olduğundan, davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan 05.12.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA,
3-Davalının, mahkemenin 17.10.2014 tarihli karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, fazla çalışma ücreti alacağında, faizin başlangıç tarihinin belirlenmesinde, asıl dava tarihi ve talep edilen miktar ile birleşen dava tarihi ve talep edilen miktarın nazara alınmaması hatalı olmuştur. Bu husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ :Temyiz olunan kararın hüküm sonucunda yer alan “85.364,10 TL fazla çalışma alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklindeki bendin tamamen silinerek yerine “85.364,10 TL fazla çalışma ücreti alacağının, 20.000,00 TL'sinin asıl dava tarihi olan 24.10.2011 tarihinden itibaren, 65.364,10 TL'sinin ise birleşen dava tarihi olan 22.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiz oranıyla birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklindeki bendin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.