MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı-karşı davalı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine, davalı-karşı davacı ücret, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı-karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı işveren vekili, davalının 02.07.2010-18.01.2011 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin istifa ile sona erdiğini, ihbar süresini beklemeden bildirimsiz olarak iş sözleşmesini sonlandırdığını ileri sürerek, ihbar tazminatının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini,işçinin davasının reddini istemiştir.
Davalı vekili, davacının 02.04.2010-18.01.2011 tarihleri arasında proje-tasarım bölümünde çalıştığını, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, ücret alacağı, ulusal bayram genel tatil ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte tahsilini, işverenin davasının reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davalı işçinin bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiği, işverenin ihbar tazminatının yerinde olmadığı, işçinin fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram genel tatillerde çalıştığının ıspatlanamadığı, ücret alacağı olduğu gerekçesiyle işverenin davasının reddine, işçinin davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı kanuni süresi içinde davacı-karşı davalı işveren temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı işverenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir.
Somut olayda mahkemece, davacı ve tanığının beyanına göre, işçinin haftada 21 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, işveren tanığının beyanına göre haftalık mesai saatinin daha az olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, işçi ve işveren tanıklarının beyanlarının ortalamaları ve dosya içeriğinden işçinin haftalık onüç saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy