MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, fazla measi, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işverenlikte petrol arama ve üretim sahalarında çalıştığını, günlük en az 16 saat çalışması bulunduğunu, hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalıştığını ileri sürerek, hafta tatili, genel tatil ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık anlatımlarına göre davacının 12-13 saat çalıştığı, buna göre günlük çalışma süresinin 12,5 saat olarak belirlendiği, devamında da davacının günde 13 saat çalıştığı kabul edilerek, bir buçuk saat ara dinlenmesi ile günde 11 saat çalıştığı ve gece çalışması yönünden 7,5 saati aşan çalışmasının 3,5 saat olduğu kabul edilerek fazla mesai alacağı hesaplanmış ise de yapılan hesap hatalıdır. Öncelikle belirtmek gerekir ki, dosya kapsamı ve Dairemizce incelemesi yapılan emsal dosyalar birlikte değerlendirildiğinde, davacının günde 12 saat çalıştığının kabulü gerekmektedir. Davacının gece vardiyası yönünden, bir buçuk saat ara dinlenmesi düşüldüğünde 10,5 saat çalıştığı ve 7,5 saati aşan 3 saat fazla çalışması olduğu anlaşılmaktadır. Şu halde, fazla mesai alacağının belirtilen şekilde hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.
3-4857 sayılı İş Kanunu'nun 47. maddesinde, Kanun'un kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücreti ödeneceği hükme bağlanmıştır.
Somut olayda, mahkemece, genel tatil ücreti alacağı hesaplanırken, çalışılan gün karşılığı bir günlük ücret üzerinden hesap yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy