MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilemesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; asıl davada, davacının davalı işyerinde 09/03/2007 tarihinde şoför olarak çalışmaya başladığını, fazla çalışma alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ücret alacağının, birleşen davada ise, iş sözleşmesinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ulusal bayam genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davalı iş yerinde denkleştirme esası uygulandığını, fazla çalışma yapılan dönemlerde bu çalışmalarına karşılık izin verildiğini, izin verilmeyen fazla çalışma karşılıklarının ise bordro tahakkuk yapılarak ödendiğini, fazla çalışmaların denkleştirme esasına göre yapıldığını, bu sebeple ödenmeyen fazla çalışma alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışmaalacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışma çalışmasının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.
Fazla çalışma, yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Somut olayda; davalı işverence dosyaya davacının çalışma gün ve saatlerini gösteren, imzalı, puantaj kayıtları sunulmuştur. Davacı imzasını taşıyan puantaj kayıtlarının tetkikinden, davacının değişen vardiya saatleri içerisinde günlük 8 saatli vardiyalar halinde çalıştığı görülmekle fazla mesai yapmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca Temmuz, Ağustos, Eylül 2006 ve Ağustos, Eylül, Ekim, Aralık 2007 puantaj kayıtları üzerinde bir miktar fazla mesai belirtildiği, bu ve bunun dışında kalan diğer bir kısım bordrolar üzerinde fazla mesai tahakkuku yapılarak ücretinin ödendiği görülmektedir. Buna göre davacının sunulan bordro ve puantaj kayıtları karşısında fazla mesai yapmadığı, yapılan mesai ücretlerinin karşılıklarının ise ödendiğinin anlaşılmasına göre fazla mesai talebinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.