MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı .... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı .... vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacınnı müvekkili şirkette alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, davacının müvekkili şirket bünyesinde 01.04.2010- 27.03.2011 tarihleri arasında çalışması sebebi ile sadece bu dönem yönünden asıl işverenle müvekkili şirketin müşterek müteselsil sorumluluğunun bulunduğunu, ayrıca davacının bu döneme tekabül eden 1.269,46 TL kıdem tazminatını aldığını, davacının çalışma süresi içinde müvekkilinden bir alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı ...... vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı .......'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Öte yandan, yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmalar açısından da geçerlidir.
Somut olayda, mahkemece davacı tanık beyanları doğrultusunda fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücret alacaklarının hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarının davalı işverenle aralarındaki iş sözleşmelerinin davacı ile aynı dönemde sona ermesi, davalı aleyhine dava açmış olmaları, fazla çalışmaya ilişkin beyanlarının kendi lehlerine de menfaat teşkil edecek oluşu ve emsal mahiyetteki Dairemiz incelemesinden geçen 2014/9490 esas sayılı bozma ilamı içeriği dikkate alındığında, davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilemeyeceği ve bu durumda davacının davalı işyerinde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı ve fazla çalışma yaptığı ayrı ayrı ispat edilemediğinden davacının söz konusu taleplerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.