MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret ile fazla mesai ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesini yaşlılık aylığına hak kazanmak amacıyla feshettiğini belirterek, kıdem tazminatı ile davacıya ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili; zamanaşımı def'inde bulunmuş, işçilik alacaklarından ihale ile hizmetleri üstlenen firmaların sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Rektörlük vekilinin tüm, davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece verilen kararın hüküm fıkrasının (10) numaralı bendinde, hüküm sonucuna göre davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, takdiren 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp “davalıya” verilmesine karar verilmesi hatalıdır. Ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK’un 426/3. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki gibi düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının (10) numaralı bendinde yazılı olan “....takdiren 1.500,00 TL vekalet ücretinin Davacıdan alınıp Davalıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin çıkartılarak yerine, “...takdiren 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara eşit olarak verilmesine” yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 28.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.