MAHKEMESİ : İstanbul 12. İş Mahkemesi
TARİHİ : 26/03/2015
NUMARASI : 2015/52-2015/162
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ve jestiyon alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, davalıya ait işyerinde 07.01.2008-05.09.2011 arasında çalıştığını, işverence eşit işlem borcuna aykırı davranılması nedeni ile iş sözleşmesini haklı nedene dayalı feshettiğini, hak kazandığı fazla çalışma ücretleri ile ve 2010 yılı jestiyon primi alacağının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın temyizi üzerinde dairemizce ''.... Hüküm fıkrası ile kararın gerekçe bölümü çelişkili olduğu '' gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ve yeniden yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Somut olayda; iş sözleşmesine göre haftalık çalışma süresi 40 saattir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda cumartesi çalışmaları dahil olmak üzere haftalık çalışma süresi ortalama 55,5 saat olarak tespit edilmiştir. İş sözleşmesi gereği yıllık 270 saat ücrete dahil olacağı için haftalık çalışma süresi ortalama 50,25 saate denk gelmektedir. Buna göre davacının haftada 5 saat fazla süreli çalışma, 5,25 saatte fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Mahkemece fazla çalışma süresinin haftalık 7,5 saat kabul edilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Kabule göre de, hakkaniyet indirimi uyarınca reddedilen miktar nedeniyle davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmesi hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.