MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Somut olayda, davacı dava dilekçesinde 13:00-00:30 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiş, Kök bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının günlük onbeş saat çalışmasının ve haftalık otuzaltı saat fazla çalışmasının olduğu kabulü ile hesaplama yapılmış, alınan ek raporda ise Yargıtay içtihatlarına atıf yapılarak bir kişinin günlük üç saatin üzerinde fazla çalışma yapmayacağı belirtilmiş ve haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı belirlenmiştir. Mahkemece ek rapor hükme esas alınmıştır. Ancak davacının iddiasına göre günlük çalışması onbirbuçuk saattir, (birbuçuk saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile on saat) davacının talebini aşacak şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.
3-Davacının hafta tatili alacağı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.
Davacı tanık beyanlarına göre davacının iki haftada bir hafta tatili yaptığı anlaşılmaktadır. Hafta tatili hesabının bu doğrultuda yapılması gerektiği gözetilmeden alacağın hüküm altına alınması hatalıdır.
4-Davacının sendika üyesi olduğu beyan edilmiş ve dosya içerisine toplu iş sözleşmeleri sunulmuştur. Bilirkişi raporunda toplu iş sözleşmesinin fazla çalışma ve hafta tatiline ilişkin hükümleri değerlendirilmemiştir. Davacıya ait sendika üye kayıt fişi celp edilmeli, davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanacağı dönemler ilişkin sözleşme hükümlerine göre hesaplama yapılmalıdır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.