Y A R G I T A Y İ L A M I
MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı ve davalı A.. A.. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde 01.12.1986 tarihinden 2008 yılı Ocak ayı sonuna kadar aynı iş yerinde çalıştığını, emekli olmasına rağmen işine ara vermeden çalışmaya devam ettiğini, kıdem tazminatı ve işçilik alacaklarının talebine rağmen ödenmediğini, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek, kıdem tazminatı ile davacıya ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Tarım A.Ş. vekili, dava konusu taleplerin zamanaşımına uğradığını, işletmenin Hüseyin Aybaş'tan kiralandığını, diğer şirketin işçilik haklarının devralıığını, davacının müvekkil şirkette çalışmadığını, işçilik alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
DavalveSan. A.Ş. temsilcisi, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı ve davalı Tarım A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalı Tarım A.Ş.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekilinin temyiz itirazı yönünden;
a-)Taraflar arasında davacının davalı işyerindeki çalışma süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacı işçinin emeklilik sonrası çalışmaları esnasında iş sözleşmesinin feshedildiğini iddia ettiği anlaşılmaktadır. Mahkeme tarafından da, emeklilik sonrasında davacının iş sözleşmesinin, işletmenin davalı Tarım A.Ş.'ye devredildikten sonra feshedildiği kanaatine varılmıştır. Dosya içeriğine göre, 01.01.2008 tarihinden itibaren i San. A.Ş.'nin Tarım A.Ş. tarafından işletilmeye başlandığı anlaşıldığı halde, davacı tanığı A.. K..'in davacı ile birlikte 2010 yılında işten çıkarıldıkları yönündeki ifadesi değerlendirilmeksizin fesih tarihinin emeklilik tarihi olan 19.02.2007 olarak kabul edilmesi hatalıdır. Davacı tanığı A.. K..'in çalışmasının Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirilip bildirilmediğinin, bu tanığın hangi tarihte işten çıkarıldığı konusunda Sosyal Güvenlik Kurumu'na bir bildirim yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi, gerekirse bu tanığın 2010 yılının hangi gününde işten çıkarıldığı konusunda tanık sıfatıyla yeniden beyanlarına başvurularak davacının çalışma süresinin yeniden değerlendirilmesi ve ıslaha karşı zamanaşımı def'i de dikkate alınarak sonucuna göre davalıların sorumlu oldukları alacak miktarlarının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.
2-Davalı Tarım A.Ş. vekilinin temyiz itirazına gelince;
Mahkemece, yıllık izin ücreti alacağına kanuni faiz uygulanması gerekirken en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.