MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.05.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanmasında, tanıkların çalışma süreleri itibariyle davacının çalışma düzenini bilmelerinin mümkün olduğu tarih aralığının sınırlı olduğunun gözardı edilmesi hatalıdır.
Diğer taraftan, dosyaya sunulan işyeri şahsi sicil dosyası içeriğinde bulunan insan kaynakları yönetmeliğinin “6.2.g” maddesinde, aylık ücrete fazla çalışma ücretinin dahil olduğu hususu düzenlenmiştir. Davacı işçi, 17.02.2011 tarihli imzalı beyanıyla yönetmeliği kabul ettiğini bildirmiştir. Bu halde, söz konusu yönetmeliğin işçi açısından yürürlüğe giriş tarihinden itibaren (17.02.2011), yıllık ikiyüzyetmiş saatle sınırlı olmak üzere, fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğunun kabul edilmesi gerekirken, aksi yönde kabulle sonuca gidilmesi yerinde değildir.
Kabule göre de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 2013 yılından itibaren haftalık beş saat fazla çalışma yapıldığının esas alınacağı belirtilmiş olmasına rağmen, hesaplama tablosundaki ilgili dönem hesap verilerinin bu açıklamayla çelişkili olduğu görülmektedir. Ayrıca, hesaplamalarda izin sürelerinin dışlanması gerektiğinin dikkate alınmamış olması da hatalıdır.
Yukarıda yazılı sebeplerden, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.