MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 1997 yılı Ocak ayından 2011 yılı Kasım ayına kadar itfaiyeci olarak görev yaptığını, işyerinde 24 saat çalışıp 24 saat dinlenerek çalışıldığını beyanla fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Dosya kapsamında davacı işçi davalı işyerinde 1997-2011 yılları arasında bir gün çalışıp bir gün dinlenmek suretiyle görev yaptığını ileri sürmüş, davalı işverense davacının fazla mesai alacağı olmadığını savunmuştur. Karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda davalı tarafça ibraz edilen nöbet çizelgelerine göre davacının 24 saat çalışıp 24 saat dinlendiği kabulü ile ayda 22 saat fazla mesai yaptığı hesaplandığı, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davacının hesaplanan fazla mesai alacağının kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.
Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının 24 saat çalışıp 24 saat dinlendiği, bir hafta 3 gün bir hafta 4 gün çalıştığı, ara dinlenme sonrası günlük 3 saat fazla mesai yaptığı ve ortalama haftada 10,5 saat ayda 42 saat fazla mesaisinin bulunduğunun anlaşılmasına göre yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.