MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVATÜRÜ:ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, davalı ... bağlı ... Devlet Hastanesinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek 01.01.2010 - 31.12.2012 dışında ödenmeyen kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Yıllık izin ücreti bakımından uygulanması gereken faiz konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin feshi halinde kullanılmayan izin sürelerine ait ücretlerin, son ücret üzerinden ödenmesi gerektiği kurala bağlanmıştır. Ancak, kanunda izin ücreti için kesin bir ödeme günü belirlenmiş değildir. İş sözleşmesinin feshedildiği tarihte izin ücreti muaccel olur. Bununla birlikte, faiz başlangıcı bakımından işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi gerekir.Dairemizce, iş sözleşmesinin feshinde ödenmesi gereken izin ücreti, geniş anlamda ücret içinde değerlendirilmemiş ve 4857 sayılı Kanunun 34. maddesinde sözü edilen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilemeyeceği kabul edilmiştir. O halde, izin ücreti için uygulanması gereken faiz yasal faiz olmalıdır.Somut olayda, Mahkemece yıllık ücretli izin alacağına, dava dilekçesindeki talepte gözetilerek en yüksek banka mevduat faizini geçmemek üzere yasal faize hükmedilmesi gerekirken, en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi hatalıdır. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün H.M.K.'nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.SONUÇ: Yıllık izin ücreti alacağına ilişkin 2. bendin hüküm fıkrasından çıkartılmasına yerine; "Brüt 4.185,00 TL yıllık izin ücreti alacağının 500,00 TL kısmına dava tarihi 02/10/2012'den, kalan kısmına ıslah harç tarihi 20/11/2014'den itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi geçmemek üzere yasal faize ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine" paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 22/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy