MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVATÜRÜ:ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde ustabaşı olarak net 1.700,00 TL ücret ile hafta içi 08.30-18.30, cumartesi günü ise 09.00-14.00 saatleri arasında çalıştığını, tüm ulusal bayramlarda da çalıştığı halde alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının asgari ücretle çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin işyerinde huzuru ve çalışma barışını bozması sebebiyle işverence İş Kanunu’nun 25/2 maddesine göre haklı sebeple feshedildiğini, işyerinde çalışma saatlerinin hafta için 09.00-18.30, cumartesi günü ise 09.00-13.30 olarak düzenlendiğini, ayrıca günde bir saat öğle yemeği ve yarım saat çay molası verildiğini, yasal haftalık çalışma süresinin aşılmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında kıdem tazminatının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Mülga 1475 sayılı İş Kanunu’nun halen yürürlükte olan 14. maddesine göre, iş sözleşmesinin işçiye kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sona ermesi halinde, işçinin işe başladığı tarihten itibaren hizmet aktinin devamı süresince her geçen tam yıl için işverence işçiye otuz günlük ücret tutarında kıdem tazminatı ödenir. Bir yıldan artan süreler için de aynı oran üzerinden ödeme yapılır.
Somut olayda, davacının 12.07.2011-02.08.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığı değerlendirilerek, kıdem tazminatına esas çalışma süresi 2 yıl 20 gün olarak belirlenmiş ve bu süre üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmış ise de, yapılan hesaplama hatalıdır. Davacının 2 yıl çalışma süresinin karşılığı olan kıdem tazminatı, kıdem tazminatına esas brüt giydirilmiş ücret miktarı olan 2.521,92 TL’nin 2 yıl ile çarpımı sonucunda bulunan 5.043,84 TL olarak belirlenmiştir. Diğer taraftan bir yıldan artan süreler için de aynı oran üzerinden ödeme yapılması gerekmesine rağmen, bilirkişi tarafından hatalı değerlendirme yapılarak 20 gün yerine 20 ay için kıdem tazminatı hesaplandığı anlaşılmaktadır. Davacının 20 gün çalışma süresine karşılık, (2.521,92/12 x20=) 4.203,20 TL kıdem tazminatı hesaplanması doğru olmamıştır. Belirtilen sebeple, Mahkemece hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek, yazılı şekilde 2 yıl 20 gün çalışma süresine karşılık 9.247,04 TL kıdem tazminatına hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.
3-Davacının fazla çalışma alacağı bir diğer uyuşmazlık konusudur.
Davacı hafta içi 08.30-18.30, cumartesi günü ise 09.00-14.00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüş; davalı ise, işyerinde çalışma düzeninin günlük 1,5 saat ara dinlenmesi kullanılarak hafta için 09.00-18.30, Cumartesi günü ise 09.00-13.30 şeklinde olduğunu savunmuştur. Bilirkişi raporunda, davacının haftada 6 gün 08.30-18.30 saatleri arasında ve Cumartesi günü de 14.00’e kadar çalıştığı böylece haftalık 10 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş olup, mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, davacı haftada 7 gün çalıştığını ileri sürmediği halde, bilirkişi raporunda davacının haftada 7 gün çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplanması hatalı olmuştur. Dosya içeriğine göre, davacının haftada altı gün çalıştığı anlaşılmakta olup, mahkemece 7 gün üzerinden değerlendirme yapılarak yazılı şekilde fazla çalışma alacağına hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.