MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti :
Davacı vekili, müvekkilinin 04.10.2009-06.03.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin müvekkili tarafından ücretlerinin eksik ve düzensiz ödenmesi ile fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi, çalışmalarının ...'ya eksik bildirilmesi nedenleri ile haklı sebeple feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili, fazla mesai, ücret ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti :
Davalı vekili, iş akdinin müvekkili işveren tarafından devamsızlık nedeni ile haklı olarak feshedildiğini, davacının fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, ödemelerin banka kanalı ile yapıldığını, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını, yıllık izinlerini kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti :
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz :
Karar süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Gerekçe :
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili çalışma hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 63.maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41'inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63'üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.
Ulusal bayram ve genel tatil 4857 sayılı İş Kanunu'nun 47.maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; bu kanun kapsamına giren işyerlerinde çalışan işçilere, kanunlarda ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışmazlarsa, bir iş karşılığı olmaksızın o günün ücretleri tam olarak, tatil yapmayarak çalışırlarsa ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücreti ödenir. 2428 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanun'un 2.maddesinde resmi ve dini bayram günleriyle yılbaşı gününün genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır. Buna göre ; genel tatil günleri; 1 Ocak, 23 Nisan, 1 Mayıs, 19 Mayıs, 15 Temmuz, 30 Ağustos günleri toplam 6 gün ile Arife günü saat 13:00'da başlanan 3,5 günlük Ramazan Bayramı ve Arife günü saat 13:00'da başlayan 4,5 günlük Kurban Bayramı günlerinden toplam 8 günden oluşur. Ulusal bayram günü 28 Ekim Saat 13:00'ten itibaren başlayan 29 Ekim günü de devam eden 1,5 gündür. Buna göre en son yasal düzenleme gereği bir yılda toplam 15,5 gün ulusal bayram ve genel tatil günü bulunmaktadır.
Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. İmzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.
Hafta tatili, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 46.maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; Bu Kanun kapsamına giren işyerlerinde, işçilere tatil gününden önce 63 üncü maddeye göre belirlenen iş günlerinde çalışmış olmaları koşulu ile yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmidört saat dinlenme (hafta tatili) verilir.
Çalışıldığının ispat yükü işçi üzerinde, ödemenin ispatı ise işveren üzerindedir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. İmzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, hafta tatili günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.
Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan 19.03.2015 tarihli ek raporda ibraz edilen puantaj kayıtlarına itibar edilmemiş tanık beyanları esas alınarak fazla çalışma ücreti haftada 18 saat üzerinden, hafta tatillerinin ve ulusal bayram genel tatil günlerinin tamamında çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri hesaplanmıştır. Ancak dosya içeriğinde ücret bordroları ile Ocak 2011 - Mart 2014 dönemini kapsayan puantaj kayıtları mevcut olup, Mahkemece puantaj kayıtlarına neden itibar edilmediği gerekçeli kararda açıklanmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, imzalı puantaj kayıtları ve ücret bordroları davacıya gösterilerek bu kayıtlara karşı davacıdan diyecekleri sorulmalı, banka kayıtları ile puantajlar ve ücret bordroları karşılaştırılmalı, davacının imza veya irade fesadı itirazları olması durumunda itirazlar değerlendirilerek sonucuna göre, itiraz olmaması durumunda ise açıklanan ilke kararları uyarınca, imzalı puantaj kayıtlarına göre hazırlanan 04.05.2015 tarihli bilirkişi 2.ek raporuna göre sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç :
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.