Y A R G I T A Y İ L A M I
MAHKEMESİ: Kütahya 1. İş Mahkemesi
TARİHİ: 02/07/2015
NUMARASI: 2015/116-2015/692
DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık ücretli izin, haftasonu çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının çalışmaya başladığı tarihten itibaren 18.06.2013 tarihine kadar S... t.... s...inde taşeron işçisi olarak kesintisiz çalıştığını, ancak son işveren alt işveren tarafından yazılı olarak müvekkilinin iş sözleşmesinin 18.06.2013 tarihinde fesih edildiğini, santral içerisinde müvekkili davacı işçi ve diğer işçiler tarafından yapılmakta olan hizmetlerin, davalı E.. A..’nin bünyesinde istihdam etmek zorunda olduğu işçilerden olup taşeron vasıtasıyla bu işlemlerin yapılmasının 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde belirtildiği şekilde muvazaa ilişkisini doğurduğunu iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti yıllık ücretli izin, hafta sonu çalışma, dini ve milli bayram çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili ihale ile şirketlere verilen işin, işin niteliği ve yürütümü bakımından elektrik üretim işinden tamamen farklı ve bağımsız nitelikteki bir iş olduğunu, alt işveren-üst işveren ilişkisi söz konusu olmadığını savunarak davanın reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, bozmaya uyulup toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkeme verilen ilk karar, “Seri halinde incelenen dosyalarda davalının elektrik üretim görevini yapan kamu tüzel kişisi olduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple 4628 sayılı Kanun’un 15. maddesindeki imtiyazdan yararlanmasında kuşku yoktur. Söz konusu hüküm asıl işin tamamının ya da bir kısmının herhangi bir sınırlamaya bağlı kalmaksızın alt işverene verilebileceğini öngörmektedir. Bu halde muvazaalı alt işverenlik ilişkisinden ise söz edilemeyecektir. Dairemizce ilk defa 4628 sayılı Kanun’un 15. maddesi konu kapsamında değerlendirilmiş olup, somut olayda davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olmadığı, hukuken geçerli bir alt işverenlik ilişkisi bulunduğu sonucuna varılmıştır. Nitekim Yargıtay 7. Hukuk Dairesi de önüne gelen benzer bir dava da aynı neticeye ulaşmıştır (Yarg. 7. Hukuk Dairesi, 2013/23916 esas, 2013/22377 karar sayılı karar). Bu itibarla davacının ret edilen talepleri dışında kalan fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti talepleri bakımından davalının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağı gözetilerek bu taleplerin yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir. Kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.” denilerek bozulmuştur.
Mahkemece bozmaya uyulmuş ancak değerlendirme hatası yapılarak muvazaa olmadığı gerekçesiyle davacının tüm taleplerinin reddine karar verilmiştir. Oysa bozmada ifade edildiği gibi ilk kararda davacının ret edilen talepleri dışında hüküm altına alınan fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti gibi alacaklar yönünden davalının taraf olduğu toplu iş sözleşmesi uygulanmaksızın değerlendirme yapılması gerekmektedir. Burada muvazaanın olmaması sadece davalının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinin uygulanmaması sonucunu doğurmaktadır. Bu itibarla mahkeme tarafından bozma gereği yerine getirilmeden taleplerin külliyen reddine karar verilmesi isabetsizdir. Bozma kararında olduğu gibi davalının taraf olduğu toplu iş sözleşmesi uygulanmaksızın davacının fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil gibi feshe bağlı olmayan alacak talepleri yeniden değerlendirilmeli ve varsa hüküm altına alınmalıdır. Kararın bu sebeple yeniden bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.