MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01.11.1995 tarihinden davalı işverence iş akdinin feshedildiği 18.05.2013 tarihine kadar muhasebe bölümünde finans müdürü olarak çalıştığını, çalışmasını sürdürürken 01.09.1999 tarihinde emekli olduğunu, ancak kendisine emeklilik nedeniyle herhangi bir ödeme yapılmadığını, son dönem çalışmasında iş akdinin işveren tarafından geçersiz olarak feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, iş sözlşemesinin 4857 sayılı Kanunun 25. maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, davacının alacaklarının ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2.Somut olayda; fazla mesai ücreti alacağı bulunup bulunmadığı konusunda anlaşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Fazla mesai alacağı konusunda yapılan işin niteliği, taraf tanık beyanları, taraflar arasındaki iş sözleşmesi birlikte değerlendirildiğinde; davacı tanığı ... ile davalı tanığı...'in davacının 6 gün çalıştığını beyan etmelerinin yanı sıra, davacı vekilinin 6/12/2013 havale tarihli dava dilekçesinde davacının haftanın 6 günü çalıştığını ifade etmesi karşısında taleple bağlı kalınarak haftanın 6 günü mesai yapıldığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken; hükme esas alınan bilirkişi raporunda talebi aşacak şekilde haftanın 7 günü üzerinden fazla mesai yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Ayrıca taraflar arasındaki 01/09/1999 tarihli iş sözleşmesinin "Fazla Çalışma" başlıklı 10. maddesi uyarınca işçiye günlük toplam çalışma süresi 11 saati aşmamak şartı ile yılda 270 saate kadar fazla çalışma yaptırılabileceği ve ilgili iş sözleşmesinin "Ücret" başlıklı 8. maddesi uayrınca da, aylık ücretlere yasal sürelerde yapılacak olan fazla mesai ücretinin dahil olduğu kararlaştırılmış olup 270 saatlik fazla çalışmanın yapılan hesaplamalardan mahsup edilmemesi gerekirken bu hususun gözardı edilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.