MAHKEMESİ : Ankara 14. İş Mahkemesi
TARİHİ : 09/09/2015
NUMARASI : 2014/2024-2015/1182
DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebebe dayanmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı avukatınca temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. ve devamı maddeleridir.
4857 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.
İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.
İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.
4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
Dosya içeriğinden, davalı işyerinde montaj bölümünde çalışan davacının iş sözleşmesinin, 07.11.2014 tarihinde, yönetim kurulunca alınan karar çerçevesinde, Ankara'da bulunan işyerinin kapatılmasına ve burada yapılan işlerin yeni işyerinin bulunduğu Sakarya ilinde sürdürülmesine karar verildiği, davacının Sakarya'da çalışmayı kabul etmediği ve teklif edilecek başka bir işin bulunmadığı gerekçesiyle 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca feshedildiği anlaşılmaktadır.
Davacı, davalı işyerinde ambarlar ve iç lojistik yöneticiliği bölümünde üretim-takip işçisi olarak çalıştığını belirterek işe iade istemine ilişkin davayı açmıştır. Duruşmada dinlenen davalı tanığı üretim takip bölümünün montaj birimine bakan kısmının Sakarya'ya nakledildiğini belirtmiştir. Bu sebeple öncelikle davacının fesih tarihinde yaptığı iş ve bu işin yönetim kurulu kararı ile Sakarya'da devam edilmesine karar verilen birimler arasında yer alıp almadığı konusunun açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Mahkemece bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmadan sonuca gidilmiş olması hatalıdır.
Mahkemece, davalının Ankara fabrikasındaki montaj bölümünü kapatarak Sakarya'daki fabrikasına taşıma ve burada devam ettirme kararı aldığı, davacıya değişikliğin getireceği ek külfetleri tazmin etme taahhüdü ile teklifte bulunulduğu ve tüm işçiler için aynı teklifin yapıldığı, davacının teklifi kabul etmemesi sonucu yapılan feshin geçerli sebebe dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Ancak yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Davacının yaptığı işin yönetim kurulu kararı kapsamında Sakarya'da devam edilmesine karar verilen asıl veya yardımcı birimler kapsamında olduğunun anlaşılması durumunda işletmesel kararın feshin son çare olması ilkesine uyularak uygulanıp uygulanmadığı konusu araştırılmalıdır. Bu kapsamda işverenin kapatılan işyerinden başka Ankara'da ve başkaca işyeri bulunup bulunmadığı, bu işyerine ve varsa diğer işyerlerine yeni işçi alınıp alınmadığı Sosyal Güvenlik Kurumunun işçi alım ve çıkarılmasına ilişkin kayıtları getirtilerek tespit edilmeli ve işçi alınmış ise davacının alınan işçilerin niteliklerini taşıyıp taşımadığı, başka işyerinde çalıştırılıp çalıştırılmayacağı saptanmalı, gerekirse işyerinde, işyerinin faaliyeti konusunda uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılarak, davacının basit bir eğitimle bu işleri yapıp yapamayacağı belirlenmeli, tüm bu hususlar birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.11.2015 günü oybirliği ile karar verildi.