MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek işçilik alacaklarının ödenmesi için davalı hakkında icra takibi başlattığını, davalının itiraz ettiğini belirterek davanın kabulü ile davalı borçlunun haksız olan itirazının iptaline ve takibin devamına karar verilmesini, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalı işverenden tahsili ile bu alacaklara yapılan itirazın kötü niyetli olması sebebiyle alacağın % 20'si oranında kötü niyet tazminatının da davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının işyerinden kendisinin ayrıldığını, alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz başvurusu :
Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı ve davalı arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusundadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı işyerindeki çalışma sisteminin ayın 15 günü ihbarname dağıtma, 15 günü de kesme bağlama işlemi yapıldığı, ihbarname dağıtılan dönemde haftanın 6 günü 08.30-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile haftada 6 saat fazla çalışma yapıldığı; kesme bağlama işleminin yapıldığı kalan 15 günde ise haftanın 5 günü 08.30-20.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile, cumartesi günleri de 09.00-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile haftada toplamda 13 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosyada dinlenen davacı tanıklarının davalıya karşı aynı mahiyette açtıkları davalar nedeniyle husumetli tanık beyanlarına göre hesaplama yapılması doğru olmayıp davalı tanık beyanlarına göre hesaplama yapılması gerekmektedir. Davalı tanık beyanları dikkate alındığında davacının ihbarname dağıttığı dönemdeki haftada 6 saat fazla mesai yapıldığının kabulüyle yapılan hesaplamada isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak kesme bağlama dönemine ilişkin hesaplama hatalı olmuştur. Buna göre, kesme bağlama döneminde 14.30-17.00 saatleri arasında çalışma olmadığı sabit olmakla, bu süre içerisinde ara dinlenme süresinin bulunup bulunmadığının ve saat 17.00'den sonra kaç saat çalıştırıldığının netleştirilerek sonucuna göre yeniden hesaplama yapılması gerekmektedir.
Diğer yandan, husumetli olmayan davalı tanık beyanları dikkate alındığında, kesme bağlama döneminde cumartesi günü çalışıldığına ilişkin tanık beyanları çelişkili olmakla bu dönemde haftada 5 gün çalışıldığına göre hesaplama yapılması yapılan işin niteliğine ve dosya içeriğine uygun olacaktır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.