MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesine göre, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Tavzihle hükümdeki müphem veya muğlak yönlerin düzeltilmesi sağlanabilirse de hüküm fıkrasının değiştirilmesi veya hükme yeni bir fıkra eklenmesi mümkün değildir. Hükmü tavzih yolu ile değiştiren mahkeme kararı, 6100 sayılı Kanun'un 305/2 maddesine açıkça aykırılık oluşturduğundan yerinde olmayan tavzih kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendi ve dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 12.07.2002-01.05.2014 tarihleri arası çalıştığını, iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini beyanla işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı ... vekili, müvekkilinin ihale makamı olması sebebi ile sorumlu olmadığını bu sebeple davalıya husumet yöneltilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 332 maddesi uyarınca yargılama giderlerine tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümü hüküm altında gösterilerek mahkemece resen hükmedileceği düzenlenmiştir.
Ayrıca Harçlar Kanunu'nun 13/j. Maddesinde genel bütçeye dahil idarelerin Kanun'un 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olduğu belirtilmiştir.
Somut olayda, yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde mahkemece kabul ve reddedilen alacak miktarına göre davacı tarafından ödenen yargılama giderleri ile peşin harç hakkında karar verilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/6, 438/7. maddeleri uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının 3. bendi çıkarılarak yerine “3- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından dava ikamesinde yatırılan 248,75 TL ile ıslah suretiyle yatırılan 260,00 TL toplamı 508,75 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istem halinde yatırana iadesine,
4-Davacı tarafından bu dava için yapılan toplam 624,00 TL yargılama giderinden davanın kabul ve reddolunan nispetlerine göre belirlendiği üzere 495,72 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye giderin davacı üzerinde bırakılmasına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.