MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya Bakanlığa bağlı Bolvadin Çocuk Yuvasında 01.03.2011-30.09.2014 tarihleri arasında bakıcı anne olarak çalıştığını iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Bakanlık vekili, husumet itirazıyla davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağına dair itirazda bulunarak, kurumun kapatılma kararının 3 ay öncesinde davalı şirkete tebliğ edildiğini, davacının 12 saat çalışma 24 saat dinlenme esasına göre çalıştığını, tüm haklarının şirket tarafından ödendiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Davalı şirket ise davacının çalışmalarının kesintili olduğunu kıdem tazminatı hakkı doğmadığını, kıdem tazminatından kurumun sorumlu olduğunu, hizmet alım sözleşmesine göre tüm haklarının ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, yasal süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamayacağı ile fazla çalışma sürelerinin tespiti bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.
Somut olayda, hükme esasalınan bilirkişi raporuna göre davacının ilk hafta 10.00-20.00 saatleri arası çalıştığı 1,5 saat ara dinlenme ile günlük çalışmasının 8.5 saat olduğu haftalık 6 saat fazla çalışma yaptığı, diğer hafta ise 20.00-10.00 arası 14 saat çalıştığı 1,5 saat ara dinlenme ile 12,5 saat günlük çalışmasının olduğu haftalık 30 saat fazla çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılmıştır.
Dosyadaki tüm tanıklar çalışanların 10:00-20.00, 20.00-10.00 saatleri arasında çalıştığını ve geceden çıkanın ertesi gün izinli olduğunu belirtmişlerdir. Bu çalışma şekline göre birinci gün gündüz 10.00-20.00 arasında ikinci gün 20.00 başlayan çalışmanın üçüncü gün sabah saat 10.00 da bittiği, dördüncü gün yine sabah 10.00 da işe başlanıp 24 saatlik aralarla aynı döngünün devam ettiği anlaşıldığından fazla çalışmanın hafta hafta belirlenerek hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hesaplama yapılan rapora itibarla hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02.07.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.