MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz olunan karar, davalı vekilinin temyiz talebinin yasal süresi süresinde yapılmaması nedeniyle 5521 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesince Ek Karar ile reddine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi gereğince işlem yapılması ve yedi günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük süre içinde temyiz edilmeyen temyiz defterine kaydı yapılmayan veya verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan kararlar kesinleşmiş olur.
Dosya içeriğine göre, 07.03.2016 tarihli gerekçeli kararın, davalı vekiline 05.04.2016 tarihinde “birlikte çalışan ve evrak almaya yetkili” Ayşe Güler imzası ile tebliğ edildiği, ancak temyiz talebinin, yasal süresinden sonra 22.04.2016 tarihli dilekçe ile ileri sürüldüğü görülmektedir. Her ne kadar, davalı vekilince, tebligatı alan çalışanının 02.04.2016 tarihinde işten ayrıldığı yönünde itirazda bulunularak İşten Ayrılış Bildirgesi sunulmuş ise de, sözkonusu belgenin incelenmesinde 22.04.2016 tarihinde düzenlendiği, düzenleme tarihinin temyiz tarihi ile aynı olduğu ve gerekçeli kararın tebliğ tarihi itibarı ile kuruma verilmiş bir Ayrılış Bildirgesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, temyiz talebinin sekiz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3.maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, 05.05.2016 TARİHLİ EK KARARIN ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.