MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Davacı vekili davacının çalışma dönemi boyunca vardiyalı olarak çalıştığını ve fazla mesailerinin karşılığının ödenmediğini belirterek, gece vardiyasına uygulanması gereken zamlı ücret dikkate alınarak hesaplanmasını ve davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.
Mahkemece, davalının temyiz istemi hakkında, 05.02.2016 tarihli ek karar ile temyiz isteminin kesinlik sınırının altında kaldığından temyizin reddi kararı verilmiş, davalı bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Dosya içeriğinden, davacının davasını 100,00 TL olarak belirsiz alacak türünde açtığı anlaşılmış olup belirsiz alacak davasında davacı yargılama esnasında alacağın tam olarak belirlenmesi halinde talebini arttırabileceği dikkate alındığında mahkemenin dava değerinin temyiz kesinlik sınırının altında olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar vermesi doğru olmadığı anlaşıldığından Mahkemenin 05.02.2016 tarihli temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararının bozularak ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.
Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 15/07/1988 tarihinde akdedilen iş sözleşmesi ile makine dairesinde işçi olarak çalışmaya başladığını ve iş sözleşmesinin işverence haksız, dayanaksız ve tek taraflı olarak 15/08/2010 tarihinde feshedildiğini, müvekkilinin davalı kurum bünyesinde vardiya usulü ile çalıştığını ve kendisine ödenmesi gereken fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, vardiyalı gece çalışmaları nedeniyle zamlı hesaplanması gereken fazla mesai ücretinin mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı uygulamak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Aynı ilkeler, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerindeki çalışmanın ispatı bakımından da geçerlidir.
Somut olayda, fazla mesai yaptığını ıspat yükü kendi üzerinde bulunan davacı, iddiasının ispatında tanık deliline başvurmuştur. Dinlenilen davacı tanıkları beyanlarında davalı iş yerinde 8' er saatlik üç vardiyanın bulunduğunu beyan ederken ara dinlenmelerin 15 dakika olarak kullanıldığını belirtmişlerdir. Davalı tanığı Mehmet Veysi Erdoğmuş’ da davacının 15 dakika ara dinlenme yaptığını ifade etmiştir. Bu durumda davacının 15 dakikanın üzerinde ara dinlenme yaptığının kabulü ile hesaplama yapılarak karar verilmiş ise de davacı ve davalı tanıklarının beyanlarından davacının 15 dakika ara dinlenme ile çalıştığı kanaatine ulaşılmış olup davacının fazla mesai ücreti talebi hakkında bu beyanlar doğrultusunda 15 dakika ara dinlenme yaptığının kabulü ile hesaplama yapılarak sonuca gidilmesi dosya kapsamına uygun olacaktır. Bu hususun gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi