MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkili işçinin 2003 yılında ... Belediyesi’nde çalışmaya başladığını, ... Belediye Başkanlığı’nın tüzel kişiliğinin sona erdirilerek ...’na bağlı mahalle haline getirilmesiyle tüm özlük hakları ile birlikte ... Belediyesi’nde 14/04/2009 tarihinden itibaren devren çalışmaya devam ettiğini, yaklaşık onsekiz aylık çalışma sonrasında ise 21/10/2010 tarihinde başka bir kamu kurumuna devredildiğini, müvekkilinin 07/03/2008 tarihinde ... Sendikasına üye olduğunu, davalı ... Belediyesi ile ... Sendikası arasında 15/06/2008 yürürlük başlangıç tarihli ve bir yıl süreli ile 15/06/2009 tarihli iki yıl süreli toplu iş sözleşmesinin imzalandığını, müvekkiline toplu iş sözleşmesinin 30. maddesinde düzenlenen izin harçlığı, 41. maddesinde düzenlenen bayram harçlığı, 42. maddesinde düzenlenen yakacak yardımı, 45. maddesinde düzenlenen sorumluluk zammı, 49. maddesinde düzenlenen gece çalışma ücreti, 51. maddesinde düzenlenen ilave tediye ve ikramiye alacaklarının hiç ödenmediğini, toplu iş sözleşmesinin 46/B maddesinde düzenlenen dönemlere göre yüzde beş ve yüzde altı oranlarında belirlenen ücret zamlarının aylık ücrete uygulanmayarak davacı işçinin hesabına sürekli şekilde 1.200,00 TL ücret ödendiğini, ödemelerin banka hesabına yatırıldığını, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması karşılığı ödenmesi gereken ücret alacaklarının da ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri, izin harçlığı, yakacak yardımı, bayram harçlığı, sorumluluk zammı, ücret zammı, gece çalışma ücreti, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının 5747 sayılı Kanun gereği, müvekkili ... Belediyesi’ne devren geldiğini, yine aynı Kanun gereği ... İl Çevre ve Orman Müdürlüğü’ne naklen geçtiğini, müvekkiline ait işyerinde normal mesai veya vardiya usulü çalışıldığını, fazla çalışma olması halinde ödendiğini, talep edilen izinlerinin kullandırıldığını, kullanmadığı izinlerin ise naklen gittiği kuruma, kullanılması için bildirildiğini, davacıya hak kazandığı tüm işçilik alacaklarının ödendiğini, ödeme günü gelmeyen haklarına ilişkin ise gittiği kuruma, ödenmesi yönünde bildirim yapıldığını, davacının taleplerinin yerinde olmadığını ve zamanaşımına da uğradığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılmasında hukuki yararın bulunup bulunmadığı noktasındadır.
01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.
6100 sayılı Kanunun 107. maddesine göre,
"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.
(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.
(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."
Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, ...Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.
Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.
Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.
6100 sayılı Kanunun 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.
Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.
Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. ..., Belirsiz Alacak Davası, ... 2011, s. 45; H. .../O. .../M. ..., Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, ... 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.
Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. ..., Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, ... 2013, s. 225).
Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.
Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.
6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.
Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.
Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanunun 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.
Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (H. .../O. .../M. ..., Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, ... 2013, s. 454). Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanunun 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).
6100 sayılı Kanunun 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.
Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. ..., Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, ... 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmi dava için de söz konusudur.
İş Hukukundan kaynaklanan davalarda sıkça karşılaşıldığı üzere, taraflar arasında çalışma süresi ve ücret miktarı yönlerinden uyuşmazlık bulunması, alacağı belirsiz hale getirmez. Keza, işçi çalışma süresini ve ücretini belirleyebilmektedir. İşçinin ne zamandan beri çalıştığını veya ücretinin ne kadar olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına da aykırıdır. İşçinin kendisinin bilmediği çalışma süresini, tanıkların bildiğini veya bilirkişinin bileceğini farzetmek ispat kurallarına da aykırıdır. Keza tarafın yeterli şekilde somutlaştırıp kendisinin bilgisinde dahi olmadığını belirttiği bir hususun mahkemece bilinmesini beklemek de mümkün değildir.
İşverenin maddi hukuktan doğan yükümlülüklerini (belge ve bordro düzenleme gibi) yerine getirmemesi, tuttuğu belgelerin gerçeği yansıtmaması, davadan önce işçinin alacaklarını inkar etmesi ya da ikrar etmekle beraber yerine getirmemesi davacıya kural olarak belirsiz alacak davası açma imkanını vermez. İşçi bu durumlarda dahi, alacağının miktarını veya değerini belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açamaz (..., s. 412).
Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir. Bu halde, yukarıdaki paragraflarda yapılan açıklamalar ışığında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak, dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının değerlendirilmesi gereklidir.
Fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik talepler bakımından, dava dilekçesinde tanık deliline de dayanılmasına göre; tanık anlatımlarına dayalı olarak kabul ihtimalinde, takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliğinin gündeme gelecek olmasına ve hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranının baştan belirli olmamasına göre, anılan alacaklar belirsizdir.
İzin harçlığı, yakacak yardımı, bayram harçlığı, sorumluluk zammı, ücret zammı, gece çalışma ücreti, ilave tediye ve ikramiye alacaklarına yönelik talepler bakımından ise; dava dilekçesinde yer alan detaylı anlatımlarla da sabit olduğu üzere; davacı iddiasına göre, kendisine ne miktarda aylık ücret ödendiğini, uyuşmazlık konusu dönemde toplu iş sözleşmesinde düzenlenen hangi ücret zamlarının aylık ücrete uygulanması gerekirken uygulanmadığını, yine toplu iş sözleşmesinde ayrı ayrı miktar ve oran olarak açıkça düzenlenmiş hangi haklarının ödenmediğini belirleyebilecek durumdadır. Keza, dayanılan toplu iş sözleşmesi maddeleri açık miktar ve oranlar içermekte olup; dava dilekçesinde ayrıntılı şekilde açıklama yapılarak, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan hakların hiç ödenmediği, yine ilgili toplu iş sözleşmesinde gösterilen ücret zam oranlarının aylık ücrete hiç yansıtılmayarak aylık ücretinin sürekli şekilde 1.200,00 TL tutarında banka hesabına yatırıldığı belirtilmektedir. Anılan sebeplerle, dava konusu izin harçlığı, yakacak yardımı, bayram harçlığı, sorumluluk zammı, ücret zammı, gece çalışma ücreti, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının davacı tarafça gerçekte belirlenebilir alacaklardan olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri anlaşılmakla, belirtilen taleplerin hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.
Fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin esas yönünden değerlendirilmesine gelince;
Somut olayda, Mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması olup olmadığı bakımından, dosyaya işverence sunulmuş puantaj kayıtlarına göre sonuca gidilmesi gerektiğinin benimsenmesi yerindedir. Ancak varsa söz konusu çalışmaların karşılığının ödenip ödenmediği noktasında, bordroların puantaja uygun şekilde ek tahakkuk içerip içermediğinin de karşılaştırma yapılarak belirlenmesi gereklidir. Ayrıca, hesaplamalarda esas alınması gereken çıplak ücret bakımından, davacıya ödenen çıplak yevmiyenin, toplu iş sözleşmesine göre ödenmesi gereken miktarın altında kalıp kalmadığı meselesi de, fazla çalışma veya tatil çalışmasına ilişkin ek tahakkukların usulüne uygun olup olmadığı meselesine etki edecektir. Anılan sebeple, öncelikle, davacıya ödenen çıplak yevmiyenin, toplu iş sözleşmesine göre ödenmesi gereken miktarın altında kalıp kalmadığı tespit edilmelidir. Bilirkişi raporundaki bu yöne ilişkin değerlendirmede, davacıya ... Belediyesi’nden ... Belediyesi’ne nakil tarihinden önce fiilen ödenen çıplak ücretin belirlenmesinde, hizmet döküm cetvelinde gösterilen prime esas kazanç bildirim tutarının esas alınması hatalı olmuştur. Çünkü, Sosyal Güvenlik Kurumu’na bildirilen prime esas kazanç tutarı içerisinde, çıplak aylık ücrete dahil olmayan ödemelerin de yer alma ihtimali vardır. Dosya içeriğinde, ... Belediyesi’nden ... Belediyesi’ne nakil tarihinden önce fiilen ödenen yevmiyenin tespitine elverişli belge yoktur. Fakat, davalı vekili, cevap dilekçesinde davacının müvekkili ... Belediyesi’nden sonra ... İl Çevre ve Orman Müdürlüğü’ne naklen atandığı belirtilerek, işçi şahsi sicil dosyasının işaret edilen kurumdan istenilmesi talep edilmiştir. Bu halde, işçi şahsi sicil dosyası ile geçmişe yönelik özlük belgelerinin belirtilen kamu kurumundan celp edilmesi gereklidir. Mahkemece ise, celp edilmemiştir. Anılan sebeplerle, işçi şahsi sicil dosyası ile özlük evrakları, ... İl Çevre ve Orman Müdürlüğü’nden istenilmeli, ... Belediyesi’nden ... Belediyesi’ne nakil tarihinden önce fiilen ödenen çıplak yevmiye belirlendikten sonra, talep konusu dönem için, toplu iş sözleşmesi ücret zamlarının usulünce uygulanıp uygulanmadığı denetime elverişli olacak şekilde tartışılmalıdır. Ardından, puantajlar ile bordrolar karşılaştırılmalı, puantajlardaki fazla çalışma ile tatil çalışmalarının karşılığının, bordrolarda usulüne uygun şekilde ve miktarda tahakkuk ettirilip ettirilmediği ile ödenip ödenmediği belirlenmeli ve neticeye göre bir sonuca gidilmelidir. Açıklanan doğrultuda işlem ve değerlendirme yapılmaması hatalıdır.
Fazla çalışma ile hafta tatili ücreti alacakları bakımından kabule göre de; hüküm sonucunun “4” numaralı bendinde hüküm altına alınan fazla çalışma ile hafta tatili ücreti alacaklarına işletilecek faizin başlangıç tarihinin belirlenmesinde, “Bilirkişi ...'in 11/09/2015 tarihli ve imzalı raporunun kararın ayrılmaz parçası olduğu kabul edilerek, raporda ayrı ayrı belirlenen miktarların temerrüd tarihleri itibariyle” şeklinde ifade kullanılmış ise de, bahsi geçen 11/09/2015 tarihli bilirkişi raporunda, fazla çalışma veya hafta tatili ücreti bakımından açık temerrüt tarihinin yazılı olmadığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, belirtilen şekilde hüküm tesisi, infazda tereddüte yol açacak nitelikte olduğundan hatalıdır.
Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy