MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerinde makine operatörü olarak görev yaptığını, gece çalışmasının bulunduğunu ve bu çalışmaların günlük 7,5 saati aştığını, ancak ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerin kullandırılmadığını, bu ücretlerin ödenmemesi, iş yerinde görevi dışında temizlik işlerinde çallıştırılması sebebi ile iş sözleşmesinin haklı olarak davacı tarafından feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti taleplerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle davacının iddialarının yerinde olmadığını bellirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yarıgılamada, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının fazla mesai ücreti talep edip edemeyeceği uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.
İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.
Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre işverence imzalı ücret bordrolarında işçilerin fazla çalışma ücreti talep etmesine engel olacak şekilde sembolik fazla çalışma tahakkukları yapılırsa bu aylar imzalı olsa bile fazla çalışma hesabından dışlanmaz ancak yapılan fazla çalışma ödemeleri tespit edilen fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edilir.
Somut uyuşmazlıkta,davacıya ait bir kısım elektronik giriş-çıkış kayıtları dosya arasına sunulmuş olup incelemesinde davacının bazı günler 18:00-04:00 veya 22:30-08:00 vardiyasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Dinlenilen davacı tanıkları da beyanlarında davacının bir hafta 08:00-18:00 bir hafta ise gece vardiyasında 18:00-04:00 saatleri rasında çalıştığını belirtmişlerdir.
4857 Sayılı İş Kanunu'nun 69. maddesinde en gec 20:00 da başlayıp en erken 06:00 da biten her halde en fazla 11 saat süren dönemin gece olarak adlandırıldığı ve gece çalışmasının en fazla 7,5 saat olabileceği düzenleme altına alınmıştır. Yerleşik Yargıtay içtihatlarında da 7,5 saati aşan gece çalışmasının fazla mesai olarak değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmiştir.
Bu durumda yukarıda anlatılanlar kapsamında davacının talepleri değerlendirildiğinde; davacıya ait giriş-çıkış kayıtlarının olduğu dönem için bu kayıtlara itibar ile, kayıt olmayan dönem için ise davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları dönemler dikkate alınarak tanık beyanlarına göre davacının gece çalışması sebebi ile fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı değerlendirilmeli, fazla masai ücreti de tespit edilecek sonuca göre hesaplanmalıdır. Bu hususun gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Taraflar arasındaki bir diğer anlaşmazlık ise davacının kıdem tazminatı talebine ilişkindir.
Davacı bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini de iddia ederek kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, yapılan yargılama sonucunda davacının ücret alacağı talebinin ve diğer fesih sebeplerini ispat edememesi sebebi ile kıdem tazminatı talebinin de reddine karar verilmiştir. Ancak yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davacının fazla mesai alacağının bulumup bulunmadığının tespiti neticesinde davacının kıdem tazminatı talebinin yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.