MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 14.07.2014 tarihinden bu yana işyeri hekimi olarak çalıştığını, davalı tarafından bildirimde bulunulmadan, savunması dahi alınmayan müvekkilinin işten çıkartıldıktan sonra işsiz olduğunu ve çalışmadığını beyanla müvekkilinin işe iadesine, fesihten itibaren boşta geçen süreye ve işe başlatmama tazminatına hükmedilmesi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II madde uyarınca haklı nedenle fesih edildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, işverence yazılı fesih bildiriminde belirtilen fesih sebebinin ancak geçerli bir sebep olarak kabul edilebileceği, iddia edilen geçerli fesih sebebine dayanak teşkil eden davacının eylemleri nedeni ile fesihten önce davacının savunmasının alınmadığı, savunma talep edildiğinin iddia ve ispat edilmediği anlaşıldığı, hakkındaki iddialara karşı savunması alınmadan iş sözleşmesinin işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemeyeceği, somut olayın özellikleri ve yukarıda açıklanan yasa hükümlerine göre davacının iş sözleşmesinin davalı işverence feshinin geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı tarafca temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.
4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.
4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.
4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
Dosya içeriğine, davacının davalı işyerinde işyeri hekimi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin işverenlikten belge talep ederken gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu ve işverenliğe gönderilen mahkeme müzekkelerini saklamış olması gerekçeleri ile haklı neden belirtilerek feshedildiği anlaşılmaktadır.
Somut olayda, her ne kadar mahkemece işverence yazılı fesih bildiriminde belirtilen fesih sebebinin geçerli sebep olarak kabul edilebileceği ancak iddia edilen geçerli fesih sebebine dayanak davacının eylemleri nedeniyle fesihten önce savunmasının alınmadığı, davacının savunması alınmadan davranışı ve verimi ile ilgili nedenlerle fesih yapılamıyacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de;davalı işverence haklı neden belirtilerek iş sözleşmesinin feshedildiği, buna göre davacıdan savunma alınmasının zorunlu olmadığı anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, tanık beyanları ve mahkemenin gerekçesindeki kabulde dikkate alındığında davacının davranışının haklı nedenle feshi gerektirecek ağırlıkta olmadığı, iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğinin kabulunün dosya kapsamına uygun düşeceği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece bu gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekli iken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan sebeplerle;
1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-Davanın REDDİNE,
3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,
4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 105,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.800,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 02.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy