MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini öne sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının sezon başlangıcında davet edildiğini, ancak işe başlamayarak sözleşmenin davacı tarafından feshedildiğini savunmuş, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve temyiz edenin sıfatına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı, iş akdine işveren tarafından haklı bir sebep olmaksızın son verildiğini iddia etmiş, davalı ise iş akdine haklı bir neden olmadan davacı tarafından son verildiğini savunmuştur. Mahkemece, iş akdine işverence haklı bir sebep olmadan son verildiği kabul edilerek kıdem tazminatının yanı sıra ihbar tazminatı da hüküm altına alınmıştır. Aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan Dairemizin 2015/27505, 2016/28105 ve 2016/4316 Esas sayılı dava dosyaları ile 2015/29355 Esas sayılı dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde; dava açan işçilerin işveren tarafından 25.3.2014 tarihinde gönderilen ihtar ile sezon başlangıç tarihinin 25.4.2014 olduğu belirtilerek işe davet edildikleri, 8.4.2014 tarihinde işveren ile görüşmeye giden işçilerin ücretlerinin düşürülmek istendiği, bu nedenle işçiler tarafından iş akitlerine haklı olarak son verildiği kabul edilmiştir. Iş akdini kendisi sonlandıran tarafın haklı neden olsa bile ihbar tazminatı talep etmesi mümkün değildir. Açıklanan nedenle davacının ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Öncelikle belirtmek gerekir ki; işyerinde genel tatil günlerinde çalışıldığı yönündeki davalı savunmasına ve yapılan işin niteliğine göre ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının hüküm altına alınmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Dosya içeriğine göre, fazla çalışma ücreti alacağı davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda haftada yirmiyedi saat için hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Ancak davacı tanıklarının işverene karşı açtığı aynı nitelikte davaları bulunmaktadır. Başka delillerle desteklenmeden salt husumetli tanık anlatımları ile sonuca gidilmesi isabetli değildir. Aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan Dairemizin 2015/27505, 2016/28105 ve 2016/4316 Esas sayılı dava dosyaları ile 2015/29355 Esas sayılı dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, davacının 2011 ve 2012 yılı sezonlarında haftada onsekiz saat fazla çalışma yaptığının kabul edilmesi gerektiği kanısına varılmaktadır. Davalı tarafından sunulan birkısım imzasız puantajlarda ise, davacının haftada altı gün 08:00-17:00 saatleri arasında çalışma gösterilmiştir.
Bu durumda davacının 2011 ve 2012 yılı sezonlarında haftada onsekiz saat fazla çalışma yaptığının, bunun dışındaki dönemlerde ise, yapılan işin niteliği, puantajlar ve tüm dosya kapsamına göre; haftada altı gün, 08:00-17:00 saatleri arasında, günlük bir saat ara dinlenme ile çalışarak haftada üç saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmalıdır.
Mahkemece bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.03.2018 gününde oybirliıği ile karar verildi.