MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işçi, ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işveren vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla mesai çalışması karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır.
İmzalı ücret bordrolarından, fazla mesai ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir.
Somut uyuşmazlıkta; davacının davalı işyerinde 07.02.2007-16.03.2008 tarihleri arasında klima ustası olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda verilen kararda davacı işçinin günlük toplam dört saat fazla mesai yaparak haftada yedi gün çalıştığı şeklinde belirleme ile hüküm kurulmuştur. Dairemizin emsal nitelikli kesinleşmiş seri dosyalarında aynı dönem,aynı şantiye ve aynı görevde çalışmış işçiler için fazla mesai belirlemesi yapılmıştır. Buna göre mahkemece dinlenen tanıkların beyanları ve aynı işyerinde çalışan diğer işçilerin çalışmalarını gösterir puantaj kayıtları birlikte değerlendirilerek, davacının çalışmasının haftanın yedi günü 07:00-18:00 saatleri arasında olduğu, hesaplanan onbir saatlik çalışması boyunca yemek, çay, tuvalet, temizlik gibi ihtiyaçları için en az bir saat ara dinlenmesi kullandığı kabul edildiğinde, günlük çalışması on saat, günlük fazla çalışması (10-7,5) ikibuçuk saat ve haftalık fazla çalışması (2,5x7) onyedibuçuk saat olarak hesaplanmıştır. Yazılı şekilde işbu dosya ile örtüşen emsal nitelikli dosyalar ile aynı yönde fazla mesai belirlemesi yapılması gerekirken somut veriler olmaksızın fazla mesainin fazla hesaplanması bozma sebebi olarak kabul edilmiştir.
Sonuç : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.