MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde 07/07/2009 tarihinde imalat-kaynak-montaj ustası olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.
Mahkemece fazla mesai alacağı açısından sunulan işveren kayıtları ve puantajlara göre bu nitelikli çalışmalar belirlenip karşılığı tutarın uzman bilirkişi raporunda belirlenen şekilde olduğu, ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışmalarına ilişkin iddianın ispat yükü üzerinde olan davacı tarafça usulünce ispatlanamadığı belirtilerek fazla mesai ücretinin kısmen kabulüne, ulusal bayram genel tatil alacağının reddine karar verilmiştir. Ancak fazla mesai ücreti hesabında sadece puantajda gözüken 2013 yılı şubat ayı hesaplanıp diğer çalışma dönemleri bakımından kayıt olmadığından tanık beyanları dikkate alınarak hesaplamaya gidilmesi gerekirken, kayıt olmayan dönem için hesaplama yapılmamıştır. Yine ulusal bayram genel tatil alacağını ispat yükü üzerinde olan davacının, dinlettiği tanıklarla ilgili alacağı ispat ettiği dikkate alınmadan red yönünde hüküm kurulması da isabetsiz olmuştur.
Buna göre, kayıt olmayan dönem için, dinlenen tanık beyanları ve davacı iddiası ile uyumlu olduğu üzere davacının haftanın 2 günü 08.30-18.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi ile, haftanın 3 günü 08.30-21.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi ile ve cumartesi günleri de 08.30-13.00 saatleri arasında yarım saat ara dinlenmesi ile çalıştığının kabul edilmesi, hesaplama döneminin belirlenmesinde de davacının dava dilekçesindeki her yılda 5 aylık fazla mesai alacağı olduğu iddiasına dikkat edilmesi, ulusal bayram ve genel ücretinin hesaplanmasında da yine davacının dava dilekçesindeki iddiası ve tanık beyanlarına göre davacının son 1 yıla kadar olan dönemde dini bayramlar dışında kalan günlerde çalıştığının kabul edilmesi, dosya kapsamına daha uygun düşecektir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 12/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.